Pełna historia masonów i tworzenia Nowego Porządku Świata

1785 – Kurier Illuminati o imieniu Lanze zostaje trafiony przez piorun i zabity podczas podróży konnej przez miasto Ratisbon. Kiedy bawarscy urzędnicy badają zawartość jego toreb podsiodłowych, odkrywają istnienie Zakonu Iluminatów i znajdują plany opisujące nadchodzącą rewolucję francuską. Rząd Bawarii próbuje ostrzec rząd Francji o zbliżającej się katastrofie, ale rząd francuski nie bierze pod uwagę tego ostrzeżenia. Bawarscy urzędnicy aresztują wszystkich członków Iluminatów, których mogą znaleźć, ale Weishaupt i inni zeszli do podziemia i nie można ich znaleźć.

1796 – Masoneria staje się głównym problemem w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych. John Adams wygrywa wybory, przeciwstawiając się masonerii, a jego syn, John Quincy Adams, ostrzega przed straszliwym zagrożeniem dla narodu, jakie stwarzają loże masońskie: „Sumiennie i szczerze wierzę, że Zakon Masonerii, jeśli nie największy, jest jedno z największych zła moralnego i politycznego, pod którym obecnie pracuje Unia".

1797 – John Robison, profesor historii naturalnej na Uniwersytecie w Edynburgu w Szkocji, publikuje książkę zatytułowaną „Proofs of a Conspiracy", w której ujawnia, że Adam Weishaupt próbował go zwerbować. Ukazuje światu diaboliczne cele iluminatów.

1821 – George WF Hegel formułuje to, co nazywa się dialektyką heglowską – proces, dzięki któremu cele iluminatów są osiągane. Według dialektyki heglowskiej teza plus antyteza równa się syntezie. Innymi słowy, najpierw wywołujesz kryzys. Następnie pojawia się ogromne publiczne oburzenie, że trzeba coś zrobić z tym problemem. Więc oferujesz rozwiązanie, które wprowadza zmiany, których naprawdę chciałeś przez cały czas, ale których ludzie początkowo nie byliby skłonni zaakceptować.

1828 – Mayer Amschel Rotszyld, który finansuje Iluminatów, wyraża całkowitą pogardę dla rządów narodowych, które próbują regulować międzynarodowych bankierów takich jak on: „Pozwólcie mi emitować i kontrolować pieniądze narodu i nie obchodzi mnie, kto pisze prawa. "

1848 — Moses Mordecai Marx Levy, alias Karol Marks, pisze „Manifest komunistyczny". Marks jest członkiem organizacji frontowej iluminatów zwanej Ligą Sprawiedliwych. Nie tylko opowiada się za zmianami gospodarczymi i politycznymi; opowiada się również za zmianami moralnymi i duchowymi. Uważa, że rodzina powinna zostać zniesiona, a wszystkie dzieci powinny być wychowywane przez władze centralne. Swój stosunek do Boga wyraża słowami: „Musimy walczyć przeciwko wszelkim panującym ideom religii, państwa, kraju, patriotyzmu. Idea Boga jest myślą przewodnią wypaczonej cywilizacji. Musi zostać zniszczony.

Ta ultratajna organizacja nazywa się Nowy i zreformowany ryt Paladian. (Dlatego około 95% mężczyzn zaangażowanych w masonerię nie ma pojęcia, jakie właściwie są cele tej organizacji. Mają złudzenie, że jest to po prostu dobra organizacja społeczna, wykonująca dobre uczynki.)

1875 – rosyjski okultystka Helena Pietrowna Bławatska zakłada Towarzystwo Teozoficzne. Madame Blavatsky twierdzi, że święci tybetańscy mężowie w Himalajach, których nazywa Mistrzami Mądrości, porozumiewali się z nią w Londynie za pomocą telepatii. Twierdzi, że chrześcijanie mają wszystko na odwrót – że szatan jest dobry, a Bóg zły. Pisze: „Chrześcijan i naukowców należy zmusić do szanowania swoich indyjskich lepszych. Mądrość Indii, jej filozofia i osiągnięcia muszą być znane w Europie i Ameryce".

1884 – W Wielkiej Brytanii zostaje założone Towarzystwo Fabiańskie w celu promowania socjalizmu. Towarzystwo Fabiańskie bierze swoją nazwę od rzymskiego generała Fabiusa Maximusa, który walczył z armią Hannibala w małych, wyniszczających potyczkach, zamiast podejmować jedną decydującą bitwę.

14 lipca 1889 – Albert Pike wydaje instrukcje dla 23 Rad Najwyższych świata. Ujawnia, kto jest prawdziwym obiektem kultu masońskiego: „Wam, Suwerenni Wielcy Instruktorzy Generalni, mówimy to, abyście mogli powtórzyć to Braciom 32., 31. i 30. stopnia: Religia masońska powinna być przez wszystkich my wtajemniczeni wysokich stopni, utrzymywanych w czystości doktryny lucyferiańskiej".

1890-1896 – Cecil Rhodes, entuzjastyczny uczeń Johna Ruskina, jest premierem RPA, ówczesnej kolonii brytyjskiej. Potrafi eksploatować i kontrolować bogactwo złota i diamentów RPA. Pracuje nad tym, aby wszystkie nadające się do zamieszkania części świata znalazły się pod dominacją rządzącej elity. W tym celu wykorzystuje część swojego ogromnego bogactwa do ustanowienia słynnych stypendiów Rhodes.

1893 – Towarzystwo Teozoficzne sponsoruje Parlament Religii Świata, który odbywa się w Chicago. Celem konwencji jest wprowadzenie na Zachód pojęć hinduskich i buddyjskich, takich jak wiara w reinkarnację.

1911 – Partia Socjalistyczna Wielkiej Brytanii publikuje broszurę zatytułowaną „Socjalizm i religia", w której jasno przedstawiają swoje stanowisko w sprawie chrześcijaństwa:

„Jest więc głęboką prawdą, że socjalizm jest naturalnym wrogiem religii. Chrześcijański socjalista jest w rzeczywistości antysocjalistą. Chrześcijaństwo jest antytezą socjalizmu".

1912 – Pułkownik Edward Mandell House, bliski doradca prezydenta Woodrowa Wilsona, publikuje „Phillip Dru: Administrator", w którym promuje „socjalizm, o jakim marzył Karol Marks".

3 lutego 1913 – 16. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, umożliwiająca rządowi federalnemu nałożenie progresywnego podatku dochodowego, zostaje ratyfikowana. Deska nr 2 „Manifestu Komunistycznego" wzywała do wprowadzenia progresywnego podatku dochodowego. (W Kanadzie podatek dochodowy został wprowadzony w 1917 r. jako „tymczasowy środek" na finansowanie wysiłku wojennego.)

1913 – Prezydent Woodrow Wilson publikuje „Nową wolność", w której ujawnia: „Odkąd wszedłem do polityki, prywatnie zwierzałem mi się głównie z poglądów mężczyzn. Niektórzy z największych mężczyzn w USA, w dziedzinie handlu i produkcji, boją się kogoś, boją się czegoś. Wiedzą, że gdzieś istnieje siła tak zorganizowana, tak subtelna, tak czujna, tak powiązana, tak kompletna, tak wszechobecna, że lepiej nie mówić ponad oddechem, gdy mówią o niej w potępieniu".

23 grudnia 1913 – Powstaje Rezerwa Federalna (ani federalna, ani rezerwowa – jest to instytucja prywatna). Został on zaplanowany na tajnym spotkaniu w 1910 roku na wyspie Jekyl w stanie Georgia, przez grupę bankierów i polityków, w tym płk House'a. To przenosi władzę tworzenia pieniędzy z rządu amerykańskiego na prywatną grupę bankierów. 

Ustawa o Rezerwie Federalnej zostaje uchwalona w pośpiechu tuż przed przerwą świąteczną. Kongresman Charles A. Lindbergh Sr. (ojciec słynnego lotnika) ostrzega: „Ten akt ustanawia najbardziej gigantyczne zaufanie na ziemi. Kiedy prezydent podpisze ten akt, niewidzialny rząd wykorzystujący władzę pieniężną, którego istnienie zostało udowodnione przez Money Trust Investigation, zostanie zalegalizowany".

1916 – Trzy lata po podpisaniu Ustawy o Rezerwie Federalnej, prezydent Woodrow Wilson zauważa: „Jestem bardzo nieszczęśliwym człowiekiem. Nieświadomie zrujnowałem swój kraj. Wielki uprzemysłowiony naród jest kontrolowany przez swój system kredytu. Nasz system kredytowy jest skoncentrowany. Dlatego rozwój narodu i wszystkie nasze działania są w rękach kilku ludzi. 

Staliśmy się jednym z najgorzej rządzonych, jednym z najlepiej kontrolowanych i zdominowanych rządów w cywilizowanym świecie. Już nie rząd z wolną opinią, już nie rząd z przekonania i głosowania większości, ale rząd z opinii i przymusu małej grupy dominujących mężczyzn".

1917 – Z pomocą finansistów w Nowym Jorku i Londynie, W. Lenin jest w stanie obalić rząd Rosji. Lenin później komentuje pozorną sprzeczność powiązań między prominentnymi kapitalistami a komunizmem: „Istnieje też inny sojusz – na pierwszy rzut oka dziwny, zaskakujący – ale jeśli się nad tym zastanowić, w rzeczywistości taki, który jest dobrze ugruntowany i łatwy do zrozumienia. To jest sojusz między naszymi komunistycznymi przywódcami a waszymi kapitalistami". (Pamiętasz dialektykę heglowską?)

30 maja 1919 – Wybitne osobistości brytyjskie i amerykańskie zakładają Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych w Anglii i Instytut Spraw Międzynarodowych w USA na spotkaniu zorganizowanym przez płk House'a; z udziałem różnych fabiańskich socjalistów, w tym znanego ekonomisty Johna Maynarda Keynesa.

1920 – Brytyjczyk Winston Churchill uznaje związek między iluminatami a rewolucją bolszewicką w Rosji. Obserwuje: „Od czasów Spartakusa-Weishaupta do czasów Karola Marksa, Trockiego, Beli Kun, Róży Luksemburg i Emmy Goldman, ten światowy spisek na rzecz obalenia cywilizacji i odbudowy społeczeństwa na podstawie aresztowanych rozwój zazdrosnej wrogości i niemożliwej równości stale rośnie.

Odegrała zdecydowanie rozpoznawalną rolę w tragedii Rewolucji Francuskiej. Była ona główną siłą napędową każdego ruchu wywrotowego w dziewiętnastym wieku, a teraz wreszcie ta banda niezwykłych osobistości z podziemia wielkich miast Europy i Ameryki chwyciła naród rosyjski za włosy na głowie i stać się praktycznie niekwestionowanymi panami tego ogromnego imperium".

1920-1931 – Louis T. McFadden jest przewodniczącym Komisji Izby Bankowej i Walutowej. Jeśli chodzi o Rezerwę Federalną, kongresman McFadden zauważa: „Kiedy uchwalono Ustawę o Rezerwie Federalnej, mieszkańcy Stanów Zjednoczonych nie zauważyli, że powstaje tu światowy system bankowy. Superpaństwo kontrolowane przez międzynarodowych bankierów i międzynarodowych przemysłowców działających razem, by zniewolić świat dla własnej przyjemności.

FED dołożył wszelkich starań, aby ukryć swoje uprawnienia, ale prawda jest taka – FED uzurpował sobie rząd. Kontroluje tutaj wszystko i kontroluje wszystkie nasze stosunki zagraniczne. Tworzy i łamie rządy do woli".

Odnosząc się do Wielkiego Kryzysu i akceptacji przez kraj Nowego Ładu FDR, zapewnia: „To nie był przypadek. Było to starannie wymyślone zdarzenie. Międzynarodowi Bankierzy starali się doprowadzić tutaj do stanu rozpaczy, aby mogli wyłonić się jako władcy nas wszystkich".

1921 – płk House reorganizuje amerykański oddział Instytutu Spraw Międzynarodowych w Radę Stosunków Międzynarodowych (CFR). (Przez ostatnie 60 lat 80% najwyższych stanowisk w każdej administracji – czy to demokratycznej, czy republikańskiej – było zajęte przez członków tej organizacji.)

15 grudnia 1922 – CFR popiera rząd światowy w swoim magazynie „Sprawy zagraniczne". Autor Philip Kerr stwierdza: „Oczywiście nie będzie pokoju ani dobrobytu dla ludzkości, dopóki ziemia będzie podzielona na 50 lub 60 niezależnych państw, dopóki nie powstanie jakiś system międzynarodowy. Prawdziwym problemem dzisiaj jest światowy rząd".

1928 – Ukazuje się „The Open Conspiracy: Blue Prints for a World Revolution" autorstwa HG Wellsa. Wells, były socjalista Fabian, pisze: „Polityczny świat Otwartego Spisku musi osłabiać, zacierać, włączać i zastępować istniejące rządy. Otwarty spisek jest naturalnym spadkobiercą zapałów socjalistycznych i komunistycznych; może kontrolować Moskwę, zanim przejmie kontrolę nad Nowym Jorkiem. Postać Otwartego Spisku będzie teraz wyraźnie wyświetlana. Będzie to religia światowa".

1933 – Ukazuje się „Kształt rzeczy przyszłych" HG Wellsa. Wells przepowiada drugą wojnę światową około 1940 roku, wywodzącą się z polsko-niemieckiego sporu. Po 1945 r. na obszarach „przestępczo zainfekowanych" narastałby brak bezpieczeństwa publicznego. Plan „Współczesnego Państwa Świata" powiódł się przy trzeciej próbie i wyszedł z czegoś, co wydarzyło się w Basrze w Iraku. W książce czytamy też: „Chociaż rząd światowy wyraźnie nadchodził już od kilku lat, choć bez końca się go obawiano i szemrano przeciwko niemu, nigdzie nie znalazł sprzeciwu".

21 listopada 1933 – W liście do płk Edwarda M. House'a prezydent Franklin Roosevelt pisze: „Prawdziwa prawda w tej sprawie jest taka, jak ty i ja wiemy, że element finansowy w większych ośrodkach był w posiadaniu rządu od czasów Andrew Jacksona".

Marzec 1942 – Artykuł w czasopiśmie „TIME" opisuje Federalną Radę Kościołów (która później przekształciła się w Narodową Radę Kościołów, część Światowej Rady Kościołów) przywiązującą wagę do wysiłków na rzecz ustanowienia władzy globalnej.

Spotkanie najwyższych urzędników rady wyszło na korzyść:

1. rządu światowego o delegowanych uprawnieniach;
2. silne bezpośrednie ograniczenia suwerenności narodowej;
3. międzynarodowa kontrola wszystkich armii i marynarek wojennych.

Przedstawiciele (375 z nich) 30-kilkunastu wyznań twierdzą, że „nowy porządek życia gospodarczego jest zarówno bliski, jak i imperatyw" – nowy porządek, który z pewnością nadejdzie „przez dobrowolną współpracę w ramach demokracji lub przez wybuchową rewolucję. "

28 czerwca 1945 r. – Prezydent USA Harry Truman w przemówieniu popiera rząd światowy: „Narodom będzie tak samo łatwo dogadać się w republice światowej, jak nam w republice Stanów Zjednoczonych. "

24 października 1945 – wchodzi w życie Karta Narodów Zjednoczonych. Również 24 października senator Glen Taylor (D-Idaho) przedstawia rezolucję Senatu nr 183, wzywającą Senat USA do odnotowania jako faworyzowania utworzenia republiki światowej, w tym międzynarodowej policji.

7 lutego 1950 r. – James Warburg, międzynarodowy finansista i członek CFR, mówi Senackiej Podkomisji Spraw Zagranicznych: „Będziemy mieć rząd światowy, czy wam się to podoba, czy nie – przez podbój lub zgodę".

9 lutego 1950 – Senacka Podkomisja Spraw Zagranicznych wprowadza Senacką Rezolucję Równoczesną #66, która zaczyna się: „Zważywszy, że w celu osiągnięcia powszechnego pokoju i sprawiedliwości należy zmienić obecną Kartę Narodów Zjednoczonych, aby zapewnić prawdziwą konstytucję rządu światowego. "

1952 – Światowe Stowarzyszenie Parlamentarzystów na rzecz Rządu Światowego opracowuje mapę mającą na celu zilustrowanie, w jaki sposób obce wojska będą okupować i nadzorować sześć regionów, na które Stany Zjednoczone i Kanada zostaną podzielone w ramach ich planu rządu światowego.

1954 – Książę Bernhard z Holandii ustanawia grupę Bilderberger: międzynarodowych polityków i bankierów, którzy spotykają się potajemnie co roku.

1961 – Departament Stanu USA wydaje dokument 7277 zatytułowany „Wolność od wojny: amerykański program ogólnego i całkowitego rozbrojenia w pokojowym świecie". Opisuje trzyetapowy plan rozbrojenia wszystkich narodów i uzbrojenia ONZ w ostatnim etapie, w którym „żadne państwo nie miałoby siły militarnej, by rzucić wyzwanie stopniowo wzmacnianym Siłom Pokojowym ONZ".

1966 – Profesor Carroll Quigley, mentor Billa Clintona na Uniwersytecie Georgetown, pisze obszerny tom zatytułowany „Tragedia i nadzieja", w którym stwierdza: „Istnieje i istnieje od pokolenia, międzynarodowa sieć, która działa do pewnego stopnia w sposób, w jaki radykalna prawica wierzy, że działają komuniści. W rzeczywistości ta sieć, którą możemy określić jako Grupy Okrągłego Stołu, nie ma niechęci do współpracy z komunistami, czy jakimikolwiek innymi grupami, i często to robi.

Znam działalność tej sieci, ponieważ studiowałem ją przez dwadzieścia lat i przez dwa lata, na początku lat sześćdziesiątych, pozwolono mi zbadać jej dokumenty i tajne zapisy. Nie mam niechęci do niego ani do większości jego celów i przez większość mojego życia byłem blisko niego i wielu jego instrumentów. Sprzeciwiałem się, zarówno w przeszłości, jak i ostatnio, kilku jej politykom, ale ogólnie rzecz biorąc, moja główna różnica zdań jest taka, że chce pozostać nieznany i wierzę, że jego rola w historii jest na tyle znacząca, że można ją poznać".

Kwiecień 1972 – W swoim przemówieniu do Międzynarodowego Stowarzyszenia Edukacji Dzieciństwa, Chester M. Pierce, profesor pedagogiki i psychiatrii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Harvarda, ogłasza: „Każde dziecko w Ameryce rozpoczynające szkołę w wieku pięciu lat jest szalone, ponieważ przychodzi do szkoły z pewną lojalnością wobec naszych ojców założycieli, wobec swoich rodziców, wobec wiary w istotę nadprzyrodzoną. Od was, nauczyciele, zależy, czy wszystkie te chore dzieci wyzdrowieją, tworząc międzynarodowe dziecko przyszłości".

Lipiec 1973 – Międzynarodowy bankier i zagorzały członek wywrotowej Rady Stosunków Międzynarodowych, David Rockefeller, zakłada nową organizację o nazwie Komisja Trójstronna, której oficjalnym celem jest „zharmonizowanie stosunków politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych między trzema główne regiony gospodarcze na świecie" (stąd nazwa „Trójstronna"). Zaprasza przyszłego prezydenta Jimmy'ego Cartera, aby został jednym z członków założycieli. Zbigniew Brzeziński jest pierwszym dyrektorem organizacji.

Na świecie istnieją trzy główne obszary gospodarcze: Europa, Ameryka Północna i Daleki Wschód (Japonia, Korea Południowa, Tajwan itd.). Jeżeli pod pretekstem połączenia sił, aby móc stawić czoła konkurencji gospodarczej z dwoma innymi regionami gospodarczymi, kraje członkowskie każdego z tych trzech regionów zdecydują się połączyć w jeden kraj, tworząc trzy superpaństwa, wówczas - rząd światowy zostanie prawie osiągnięty. Podobnie jak fabiańscy socjaliści, krok po kroku osiągają swój ostateczny cel (rząd światowy).

Cel ten został prawie osiągnięty w Europie dzięki Jednolitemu Aktowi Europejskiemu (Traktat z Maastricht), który został wdrożony w 1993 roku, wymagając od wszystkich krajów członkowskich Wspólnoty Europejskiej zniesienia barier handlowych i przekazania ich polityki pieniężnej i fiskalnej technokratom Komisji Europejskiej w Brukseli, Belgia.

W styczniu 2002 r. wszystkie te kraje europejskie porzuciły swoje waluty narodowe, aby mieć tylko jedną wspólną walutę – „euro". Co więcej, Traktat Nicejski usunął więcej uprawnień z krajów, aby przekazać je Komisji Europejskiej. To, co zaczęło się niewinnie w 1952 roku jako EWG (Europejska Wspólnota Gospodarcza, wspólny organ regulujący przemysł węglowy i stalowy wśród narodów europejskich), ostatecznie przekształciło się w europejskie superpaństwo.

Jean Monnet, francuski ekonomista socjalistyczny i założyciel EWG, miał to na myśli, kiedy powiedział: „Unia polityczna nieuchronnie następuje po unii gospodarczej". Powiedział także w 1948 r.: „Stworzenie Zjednoczonej Europy należy uznać za niezbędny krok w kierunku stworzenia Zjednoczonego Świata".

Jeśli chodzi o obszar północnoamerykański, to fuzja jego państw członkowskich jest już zaawansowana, wraz z przejściem wolnego handlu między Kanadą a USA, a następnie Meksykiem. W najbliższych latach umowa o wolnym handlu ma objąć także całą Amerykę Południową i Środkową, z jedną walutą dla nich wszystkich.

Prezydent Meksyku Vucente Fox powiedział 6 maja 2002 roku w Madrycie: „Ostatecznie naszym dalekosiężnym celem jest stworzenie ze Stanami Zjednoczonymi, ale także z Kanadą, naszym drugim partnerem regionalnym, zespołu powiązań i instytucji podobnych do tych, które stworzyła Unia Europejska".

1973 – Klub Rzymski, działacz ONZ, wydaje raport zatytułowany „Zregionalizowany i adaptacyjny model globalnego systemu światowego". Ten raport dzieli cały świat na dziesięć królestw.

1979 – FEMA, czyli Federalna Agencja Zarządzania Kryzysowego, otrzymuje ogromne uprawnienia. Ma prawo, w przypadku „krajowego stanu wyjątkowego", zawiesić prawa, przenieść całe populacje, aresztować i przetrzymywać obywateli bez nakazu oraz przetrzymywać ich bez procesu. Może przejąć mienie, zapasy żywności, systemy transportowe i zawiesić Konstytucję.

Nie tylko jest najpotężniejszym podmiotem w Stanach Zjednoczonych, ale nawet nie został stworzony przez Kongres na mocy prawa konstytucyjnego. Był to produkt prezydenckiego rozkazu wykonawczego.  Dekret wykonawczy staje się prawem po prostu przez podpis prezydenta USA; nie musi być nawet zatwierdzony przez posłów lub senatorów w Kongresie.

Stanem „krajowym wyjątkowym" może być na przykład atak terrorystyczny, klęska żywiołowa lub krach na giełdzie. Oto tylko kilka Rozkazów Wykonawczych związanych z FEMA, które zawiesiłyby Konstytucję i Kartę Praw. Te nakazy wykonawcze są rejestrowane od prawie 30 lat i mogą zostać uchwalone jednym pociągnięciem prezydenckiego pióra:

# 10995: Prawo do przejęcia wszystkich środków komunikacji w Stanach Zjednoczonych. 

# 10997: Prawo do przejęcia całej energii elektrycznej, paliw i minerałów, zarówno publicznych, jak i prywatnych. 

# 10999: Prawo do przejęcia wszelkich środków transportu, w tym wszelkiego rodzaju pojazdów osobistych, oraz całkowita kontrola nad autostradami, portami morskimi i drogami wodnymi. 

# 11000: Prawo do zagarnięcia wszystkich Amerykanów i dzielenia rodzin w celu stworzenia siły roboczej, która zostanie przeniesiona w dowolne miejsce, które rząd uzna za stosowne.

#1001: Prawo do przejęcia wszystkich placówek służby zdrowia, edukacji i opieki społecznej, zarówno publicznych, jak i prywatnych. 

# 11002: Prawo do wymuszenia rejestracji wszystkich mężczyzn, kobiet i dzieci w Stanach Zjednoczonych. 

#11003: Prawo do przejęcia całej przestrzeni powietrznej, lotnisk i samolotów. 

# 11004: Prawo do zajmowania wszystkich władz mieszkaniowych i finansowych w celu ustanowienia „obszarów wyznaczonych do relokacji" i wymuszenia opuszczenia obszarów sklasyfikowanych jako „niebezpieczne".

# 11005: Prawo do zajęcia wszystkich linii kolejowych, śródlądowych dróg wodnych i obiektów magazynowych, zarówno publicznych, jak i prywatnych. 

#11921: Potwierdza plany ustanowienia rządowej kontroli płac i pensji, kredytów i przepływu pieniędzy w amerykańskich instytucjach finansowych. 

1991 – Prezydent George Bush senior chwali Nowy Porządek Świata w stanie Unii Przesłanie: „Stawką jest więcej niż jeden mały kraj; to wielka idea – nowy porządek świata… aby osiągnąć uniwersalne aspiracje ludzkości… oparte na wspólnych zasadach i rządach prawa… Rozświetlenie tysiąca punktów świetlnych… Wiatry zmian są teraz z nami ".

(Teozofka Alice Bailey użyła tego samego wyrażenia – „punkty świetlne" – opisując proces okultystycznego oświecenia.)

Czerwiec 1991 – Światowi przywódcy zbierają się na kolejne spotkanie przy zamkniętych drzwiach Towarzystwa Bilderberg w Baden Baden w Niemczech. Podczas tego spotkania David Rockefeller powiedział w przemówieniu:

„Jesteśmy wdzięczni Washington Post, The New York Times, Time Magazine i innym wspaniałym publikacjom, których dyrektorzy uczestniczyli w naszych spotkaniach i przestrzegali ich obietnic dyskrecji przez prawie czterdzieści lat. Nie moglibyśmy opracować naszego planu dla świata, gdybyśmy przez te lata byli wystawieni na światło rozgłosu. Ale świat jest teraz bardziej wyrafinowany i gotowy do marszu w kierunku rządu światowego. Ponadnarodowa suwerenność intelektualnej elity i światowych bankierów jest z pewnością lepsza od narodowego samostanowienia praktykowanego w minionych stuleciach".

29 października 1991 – David Funderburk, były ambasador USA w Rumunii, mówi publiczności w Północnej Karolinie:

„George Bush otaczał się ludźmi, którzy wierzą w rząd jednego świata. Wierzą, że system sowiecki i system amerykański są zbieżne".

21 maja 1992 r. – W przemówieniu na spotkaniu organizacji Bilderberger w Evian we Francji były sekretarz stanu Henry Kissinger oświadcza: „Dzisiaj Amerykanie byliby oburzeni, gdyby wojska ONZ wkroczyły do Los Angeles w celu przywrócenia porządku; jutro będą wdzięczni! Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli powiedziano im, że istnieje zewnętrzne zagrożenie z zewnątrz, rzeczywiste lub ogłoszone, które zagraża naszemu istnieniu.

To wtedy wszystkie narody świata będą błagać światowych przywódców o uwolnienie ich od tego zła. Jedyną rzeczą, której obawia się każdy człowiek, jest nieznane. W przypadku przedstawienia tego scenariusza prawa jednostki będą dobrowolnie rezygnowane w celu zagwarantowania im dobrobytu przez rząd światowy".

20 lipca 1992 r. – magazyn „TIME" publikuje „The Birth of the Global Nation" autorstwa Strobe Talbott, stypendysty Rhodesa, współlokatora Billa Clintona na Uniwersytecie Oksfordzkim, dyrektora CFR i trójstronnego (i mianowany zastępcą sekretarza stanu przez prezydenta Clintona), w którym pisze: „Narodowość, jaką znamy, będzie przestarzała; wszystkie państwa uznają jedną globalną władzę... Wszystkie kraje są zasadniczo układami społecznymi... 

Bez względu na to, jak trwałe lub nawet święte mogą się wydawać w danym momencie, w rzeczywistości wszystkie są sztuczne i tymczasowe... Być może suwerenność narodowa była w końcu nie jest to taki wspaniały pomysł… Ale wydarzenia z naszego własnego cudownego i strasznego stulecia doprowadziły do rozstrzygnięcia sprawy rządu światowego".

1993 – Drugi Parlament Religii Świata odbywa się w Chicago w setną rocznicę pierwszego. Podobnie jak pierwsza konwencja, ta stara się połączyć wszystkie religie świata w „jedną harmonijną całość", ale chce sprawić, by „powróciły do pierwotnego elementu". Tradycyjne wierzenia religii monoteistycznych, takich jak chrześcijaństwo, są uważane za niezgodne z indywidualnym „oświeceniem" i muszą zostać drastycznie zmienione.

18 lipca 1993 – członek CFR i trójstronny Henry Kissinger pisze w „Los Angeles Times" o NAFTA (Północnoamerykański Układ Wolnego Handlu): „To, co Kongres będzie miał przedtem, nie jest konwencjonalną umową handlową, ale architekturą nowego systemu międzynarodowego …pierwszy krok w kierunku nowego porządku światowego."

1994 – W Raporcie o Rozwoju Społecznym, opublikowanym przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, znajdowała się sekcja zatytułowana „Global Governance for the 21st Century". Administratora tego programu wyznaczył Bill Clinton. Nazywa się James Gustave Speth. Pierwsze zdanie raportu brzmiało: „Problemy ludzkości nie mogą już być rozwiązywane przez rząd krajowy. Potrzebny jest rząd światowy. Najlepiej można to osiągnąć poprzez wzmocnienie systemu Narodów Zjednoczonych".

3 maja 1994 – Prezydent Bill Clinton podpisuje Prezydencką Dyrektywę Decyzyjną 25, a następnie ogłasza ją jako tajną, aby Amerykanie nie mogli zobaczyć, co ona mówi.

(Streszczenie PDD-25 wydane członkom Kongresu mówi nam, że upoważnia Prezydenta do przekazania kontroli nad jednostkami wojskowymi USA pod dowództwo ONZ.)

23 września 1994 – Globaliści zdają sobie sprawę, że coraz więcej ludzi zaczyna budzić się na to, co się dzieje, mają ograniczoną ilość czasu na wdrożenie swojej polityki. Przemawiając na kolacji Ambasadorów ONZ, David Rockefeller zauważa: „Obecne okno możliwości, podczas którego można zbudować prawdziwie pokojowy i współzależny porządek świata, nie będzie otwarte zbyt długo… Jesteśmy u progu globalnej transformacji. Wszystko, czego potrzebujemy, to właściwy poważny kryzys, a narody zaakceptują Nowy Porządek Świata".

Marzec 1995 – Delegaci ONZ spotykają się w Kopenhadze w Danii, aby omówić różne metody nakładania globalnych podatków na ludzi na całym świecie.

Wrzesień 1995 – Magazyn „Popular Science" opisuje ściśle tajną instalację US Navy o nazwie HAARP (High-Frequency Active Auroral Research Program) w stanie Alaska. Ten projekt wysyła potężną energię radiową do górnych warstw atmosfery Ziemi. Jednym z celów programu jest rozwinięcie umiejętności „manipulowania lokalną pogodą" przy użyciu technik opracowanych przez Bernarda Eastlunda.

(Program trwa od 1990 roku.)

27 września 1995 – Jesienią tego roku odbyło się Forum o Stanie Świata, sponsorowane przez Fundację Gorbaczowa z siedzibą w Presidio w San Francisco. Prezes Fundacji Jim Garrison przewodniczy spotkaniu kto jest kim z całego świata, w tym Margaret Thatcher, Maurice Strong, George Bush, Michaił Gorbaczow i inni.

Rozmowa koncentruje się wokół jedności ludzkości i nadchodzącego rządu światowego. Jednak termin „globalny rząd" jest obecnie używany w miejsce „nowego porządku światowego", ponieważ ten ostatni stał się polityczną odpowiedzialnością, będąc piorunochronem dla przeciwników globalnego rządu.

1996 – Ukazuje się 420-stronicowy raport ONZ „Nasze globalne sąsiedztwo". Nakreśla plan „globalnego zarządzania", wzywając do międzynarodowej „Konferencji na temat globalnego zarządzania" w 1998 r. w celu przedstawienia światu niezbędnych traktatów i porozumień do ratyfikacji do 2000 r.

2003 – Świat jest na skraju innej globalnej wojny, „stan wyjątkowy" poszukiwany przez jednoświatowców, aby wprowadzić stan wojenny i uniwersalny mikrochip pod skórą…