Podejście CDC „wszystko albo nic” do szczepień nastolatków jest złe!

CDC potwierdziło więcej przypadków u młodych ludzi niż osób starszych, więcej przypadków u młodych mężczyzn niż młodych kobiet oraz większą częstość występowania po dawce drugiej niż po dawce pierwszej. Bezwzględne ryzyko zapalenia mięśnia sercowego po drugiej dawce w oparciu o liczbę potwierdzonych przypadków CDC wynosiłoby od 1 na 15 000 do 20 000 u chłopców w wieku od 12 do 24 lat. Ryzyko jest mniejsze, ale nadal podwyższone u kobiet w wieku 24 lat i młodszych.

Na spotkaniu ACIP rozważył liczby i dane, które twierdziły, że rozważają korzyści i szkody wynikające z „drugiej dawki" szczepionek mRNA w tej grupie wiekowej. Jednak w rzeczywistości scenariusze przedstawione przez CDC porównywały ryzyko i korzyści dla młodych ludzi z braku szczepień w ogóle ze scenariuszem, w którym otrzymali dwie szczepionki.

CDC nie uwzględniło szkód w porównaniu z korzyściami jednej dawki w porównaniu z dwoma, a jedynie szkody w porównaniu z korzyściami z samego szczepienia. Ale CDC wyszło poza to. Wykorzystali również bazowe wskaźniki infekcji z przeszłości, a nie obecne wskaźniki rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, które są znacznie niższe. Nie rozróżniali zdrowych dzieci – zagrożonych zdarzeniami idiosynkratycznymi, takimi jak zapalenie mięśnia sercowego – od dzieci z istniejącymi wcześniej schorzeniami, które narażają je na wysokie ryzyko poważnych skutków z powodu szczepienia na COVID-19, w tym hospitalizacji.

To naleganie na podejście binarne „wszystko albo nic, jeden rozmiar pasuje do wszystkich" — traktowanie zdrowych dzieci, które wyzdrowiały z potwierdzonej wcześniejszej infekcji, jako równoważne z nie-infekcyjnymi dziećmi z chorobami współistniejącymi — jest sednem błędu, na którym opiera się decyzja ACIP.

Natychmiast po spotkaniu ACIP różne agencje i stowarzyszenia zawodowe wydały wspólne oświadczenie, w którym  argumentowały, że korzyści ze szczepień znacznie przewyższają ryzyko we wszystkich grupach wiekowych i demograficznych. Jednak nasza analiza sugeruje, że jest to przedwczesny wniosek. Opiera się na modelach, które wykorzystują przestarzałe wskaźniki ryzyka COVID-19 – w tej chwili wskaźniki naziemne są znacznie niższe, co przenosi rachunek szkód/korzyści na szkody.

Zakłada, że dwie dawki szczepionki lub wcale nie są jedynymi opcjami. Nie dopasowuje zaleceń do płci, naturalnej odporności, a nawet chorób współistniejących. Zdajemy sobie sprawę, że szczepienie przynosi korzyści na poziomie indywidualnym i społecznym, które wykraczają poza zapobieganie hospitalizacjom i są ważną częścią dyskusji. Ale te pominięcia ze strony ACIP/CDC są problematyczne. https://www.medpagetoday.com/opinion/second-opinions/93340

Medyczne stowarzyszenia zawodowe w USA