Masz ogromną moc!

Analizuj, szukaj odpowiedzi w sercu

Myśl i wysnuwaj wnioski z tego co się dzieje!

Czytaj, szukaj informacji poza mass media

Drukuj

Planowane niewolnictwo: technokratyczna konwergencja ludzi i danych

Geopolityka

Pragmatyk

sobota, 18 wrzesień 2021

579 odsłon

0 komentarze

Historia: Mówi się: „Dwa procent ludzi myśli, osiem procent myśli, że myśli, a dziewięćdziesiąt procent wolałoby umrzeć niż myśleć". Mamy nadzieję, że czytelnicy TN znajdą się w pierwszej grupie, ponieważ ten naukowy i wnikliwy artykuł na temat Konwergencji Technokratycznej stawia ich przed wyzwaniem.
Implikacje: To są kwestie, które zadecydują o losie Ameryki. ⁃ Edytor TN

Marshall McLuhan zaobserwował w latach 60-tych, że ludzie są wytwórcami narzędzi, których narzędzia w końcu zmieniają ich kształt. Pięćdziesiąt lat później sugerujemy, aby aforyzm obejmował „przeprogramowanie" ludzi, ponieważ obecna era internetu służy jako globalny system nerwowy ludzkości.

Ten artykuł bada, jak w obecnym okresie ery informacji media manipulują opinią publiczną i wyrażają zgodę na nowe cyfrowe narzędzia i techniki zagrażające ludzkiej sprawczości i suwerenności. Ten esej wprowadza koncepcję konwergencji rozwiniętą przez Henry'ego Jenkinsa i bada, w jaki sposób praktyka ta rozwinęła się w obecnym globalnym środowisku pandemicznym, w którym zbiegają się interesy elity technokratycznej, aby kultywować ogólną akceptację cyfrowych narzędzi nowego ładu społeczno-gospodarczego.

Obok tej analizy stoi historyczny rozwój narzędzi komputerowych i rozwój danych jako narzędzi kontroli społecznej. W świecie, w którym produkowane zapotrzebowanie na coraz większą szybkość i wydajność w dużej mierze kooptowało ludzki rozum, analizujemy, w jaki sposób narzędzia cyfrowe grożą połączeniem się z ludźmi.

Do próby zbadania propagandy integracyjnej włączono historyczne relacje tego wyłaniającego się porządku, opracowane przez kluczowych urzędników państwowych i intelektualistów XX wieku. Głównym celem jest umiejscowienie odgórnej próby przejęcia kontroli nad masami w szerszym kontekście historycznym, kiedy zaawansowane narzędzia komputerowe zaczęły służyć potrzebie śledzenia i kontrolowania populacji. Esej jest próbą zmierzenia się ze złożoną historyczną próbą sprawowania kontroli nad ludźmi poprzez public relations i technologie.

Wstęp

„Kształtujemy nasze narzędzia, a następnie nasze narzędzia kształtują nas". Ten aforyzm, przypisywany często badaczowi mediów Marshallowi McLuhanowi, pochodzi od Johna Culkina, przyjaciela McLuhana, który zastanawia się nad ideami teoretyka i tym, jak mogą one służyć nauczycielowi szkolnemu w obliczu wymagań i zakłóceń charakterystycznych dla tak zwanego „nowego środowiska elektronicznego". ( Culkin, 1967 , s. 53).

W chwili pisania tego tekstu jest to spostrzeżenie sprzed 50 lat, które może być jednym z najbardziej proroczych w dzisiejszych czasach. Artykuł Culkina wyczerpuje główne myśli McLuhana na temat technologii, ich wszechobecności i mocy służącej jako podstawowe instrumenty, za pomocą których zapośrednicza się, manipuluje i zarządza publicznym postrzeganiem świata empirycznego.

Główny tytuł tego eseju jest prostym pytaniem dla czytelników, aby zastanowili się, w jaki sposób w tym okresie ery informacyjnej technologie medialne nadają kształt „ kajdanom wykutym przez umysł" ( Blake, 1794 ), które wpływają na zachowanie ( Packard, 1957/2007). , s. 32) i kształtują postrzeganie degradacji ludzkiej suwerenności, sprawczości i prywatności.

W świetle tych potężnych narzędzi przetwarzania i rozpowszechniania informacji, naszym głównym celem jest krytyczne zbadanie, w jaki sposób niektóre narzędzia i treści medialne normalizują wywłaszczanie podstawowych praw człowieka i obywatela oraz pracują nad przygotowaniem ludzi mentalnie do niekwestionowanej służby jako tryby w globalnej maszynerii kapitalistycznej .

W świecie, w którym instytucje polityczne deklarują, że służą interesowi publicznemu, a jednocześnie nie wykazują chęci ani know-how, by powstrzymać interesowną chciwość międzynarodowych korporacji (Sachs, 201 ), badamy, w jaki sposób organizacje, platformy i treści służą „ elity władzy" ¹ ( Mills, 1956 , s. 73).

Dyskusja zaczyna się od założenia, że dominujące we współczesnym życiu media głównego nurtu pozostają głównymi motorami masowej perswazji kierującej obywateli ku posłusznemu poświęceniu się panującemu neoliberalnemu porządkowi.

Podczas gdy Herman i Chomsky zaobserwowali, że tradycyjne media „ich funkcja polega na zabawianiu, zabawianiu, informowaniu i wpajaniu jednostkom [akceptowalnych] wartości, przekonań i kodów zachowań" ( Herman i Chomsky, 1988 , s. 1), sugerujemy że pojawiające się technologie nie tylko „integrują [ludzi] ze strukturami instytucjonalnymi większego społeczeństwa" (s. 1), ale także z tak zwanym wolnym rynkiem.

Analizujemy perswazyjną komunikację, która służy temu wyłaniającemu się porządkowi rynku, pracując nad integracją ludzi z nadchodzącym Internetem Rzeczy (IoT), w którym wszystkie przedmioty organiczne i nieorganiczne są przygotowywane do sprzedaży i zakupu ² .

Krótka historia konwergencji

To stanowisko nasuwa pytanie: w jaki sposób technologia i media mogą sprawować taki stopień kontroli nad ludźmi? Większa świadomość ich ukrytej hegemonicznej władzy zaczyna się, jak twierdzimy, od uznania ich skromnego wpływu na ludzką percepcję ( Bernays, 1928/2005 , s. 47; Packard, 1957/2007 , s. 144). Najnowsza historia daje okno, przez które można zobaczyć te „znane niewiadome" ^{3 ,} które zbyt często wymykają się krytycznej świadomości mas.

Podczas narastania ery elektroniki McLuhan zauważył, że ludzie wokół niego konsekwentnie nie dostrzegają wpływu technologii na ludzką myśl i zachowanie, gdy współcześni interpretowali ich głębsze znaczenia w kategoriach przeszłości – tak jakby postrzegali teraźniejszość jako obraz. w lusterku wstecznym. W 1969 r. zauważył, że „Dzisiaj żyjemy obdarzeni elektronicznym środowiskiem informacyjnym, które jest dla nas tak samo niedostrzegalne jak woda dla ryby" ( McLuhan, 1969 , s. 5).

Jednak we współczesnym postindustrialnym życiu sama nieuchronność tego środowiska i jego wpływ na świadomość społeczną jest myląca. Zarówno naturalne, jak i uwarunkowane środowisko naszych mieszkań i przestrzeni publicznych, zalane falami promieniowania niewidocznymi dla oka, niosą sygnały, które nasze ciała absorbują, a umysły dekodują ( Broudy i in., 2020 ).

Tylko brak tego pełnego nasyconego powietrza powietrza informuje nas, jak ryby bez wody, o rodzaju tlenu, którego jesteśmy przekonani, że potrzebujemy. Dziesięciosekundowe opóźnienie ponownego połączenia urządzenia osobistego z Wi-Fi może sprawiać wrażenie utonięcia dla tych, którzy żądają „natychmiastowego dostępu do alternatywnych światów społecznościowych w czasie zbliżonym do rzeczywistego" ( Tanji i Broudy, 2017 , s. 209).

Tak więc zastanawiamy się, jak daleko zaszliśmy od czasów prasy drukarskiej; Internet umożliwił nam komunikowanie się z masami! Wszechobecny Internet ( Rectenwald, 2019, P. 31) — niezliczone przełączniki, serwery i metry światłowodu, przez które znaczenie przemieszcza się globalnie — wywołują atrakcyjną iluzję.

Oznacza to, że zwykli obywatele dysponują dużą siłą komunikacyjną i autonomią, aby przyspieszyć pozytywną zmianę społeczną. Taki jest utopijny pogląd na świat społeczny kultywowany przez wygodną współpracę z innymi ponad granicami państwowymi i platformami cyfrowymi, uwolnionymi, jak pospiesznie przypuszczamy, od ograniczeń państwowych i wpływów korporacyjnych. Ta wyidealizowana percepcja jest jednak obecnie podważana przez rodzaj konwergencji zarządzanej przez elitarną władzę korporacyjną, „kilku szczęśliwych, którzy posiadają i zarządzają garstką korporacji, które dominują" ( Bergman, 2018 , s. 160).

Henry Jenkins zauważył w 2006 roku, że „Cyfryzacja stworzyła warunki konwergencji", podczas gdy „konglomeraty korporacyjne stworzyły jej imperatyw" (s. 11). Przejęcie Time Warner (media i sieci) przez AT&T (telekomunikacja) w czerwcu 2018 r. ilustruje rodzaj konglomeracji, na którą zwrócił uwagę Jenkins.

Opisał ten proces jako „zarówno odgórnie kierowany przez korporację…, jak i oddolnie kierowany przez konsumentów…". (2006, s. 18). Jednak optymizm wyrażany przez Jenkinsa, że konwergencja jest również napędzana przez konsumentów, może dziś wydawać się nieco krótkowzroczny z odgórnymi ingerencjami sztucznej inteligencji (AI) w każdy aspekt życia publicznego, prywatnego i zawodowego.

Z perspektywy zwykłego obywatela, dzisiejsza walka o zlokalizowanie w mediach głównego nurtu pewnej jasności i prawdy o obiektywnym świecie i jego egzystencjalnych zagrożeniach dla społeczeństwa może zwrócić naszą uwagę na to, co kiedyś niezauważalne.

Czasami konwergencja korporacyjna i oddolna wzmacniają się nawzajem, tworząc bliższe, bardziej satysfakcjonujące relacje między producentami mediów a konsumentami ( Jenkins, 2006 , s. 18).

Choć obywatele od dawna cenią sobie prawo do uczestnictwa w procesach demokratycznych i korzystania ze swoich praw obywatelskich, są również coraz bardziej oblegani przez centralizujące siły państwa sprzymierzone z władzą korporacji.

Z „Przejęciem demokracji przez korporacje" ( Chomsky, 2010) scementowanej w 2010 r., uczeni poświęcili jej całe tomy. Na przykład Mark Crispin Miller pisze o „wypieraniu kart do głosowania, liczonych ręcznie na otwartej przestrzeni, przez elektroniczne systemy głosowania będące własnością i prowadzone przez firmy prywatne" (Miller, komunikacja osobista).

Po 11 września 2001r. elity władzy stopniowo zacieśniły kontrolę nad wolnościami prasy i wolności słowa na platformach cyfrowych zgodnie z opresyjnymi mandatami USA PATRIOT ACT i, jak obecnie świadkiem, pandemią COVID-19. Władza korporacyjna i państwowa zbiegają się tutaj, aby kontrolować odbiór publiczny.

Na przykład w Stanach Zjednoczonych badanie przeprowadzone przez Gilensa i Page'a stwierdza, że życzenia ludzi mają „nieistotny [lub] bliski zeru poziom" ( Gilens i Page, 2014) wpływ na tworzenie przepisów poprawiających politykę na rzecz dobra publicznego.

Trudno się dziwić, dlaczego obywatele są coraz bardziej cyniczni, niezaangażowani i podejrzliwi wobec obecnego systemu politycznego w dużej mierze opanowanego przez władzę korporacji: ich nieufność potwierdza zarówno skradziona demokracja ( Miller, 2000 , 2004 , 2017 ), jak i długi brak postępu społecznego. i mobilność w górę.

Wyniki badania Princeton weryfikują to, co również trafnie opisali analitycy CitiGroup w ujawnionym publicznie prospekcie akcjonariuszy z 2005 roku. Ajay Kapur i in. zauważył w podrozdziale zatytułowanym „Welcome to the Plutonomy Machine", że Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Kanada są plutonomiami rządzonymi przez „Managerial Technocratic Arystocracy" ( Kapur et al., 2005 ).

Autorzy omawiają główne ekonomiczne czynniki napędzające plutonomię i oferują pouczające wyjaśnienia skutecznego zwiększania inwestycji, konsolidacji władzy i koncentracji bogactwa materialnego „najlepiej wykorzystywanego przez bogatych i wykształconych" ( Kapur i in., 2005 ).

Żadna z cech charakterystycznych dla wartości typowo egalitarnych nie pojawia się jednak w perspektywach elity władzy: „Destrukcyjny wzrost produktywności napędzany technologią, kreatywne innowacje finansowe ⁴ , przyjazne kapitalistom rządy spółdzielcze ⁵ , międzynarodowy wymiar imigrantów i ożywcze zamorskie podboje tworzenie bogactwa, rządy prawa i patentowanie wynalazków" ( Kapur et al., 2005). Chociaż każdy aspekt tak zwanej plutonomii zasługuje na własną analizę, tylko te najbardziej istotne dla naszego celu znajdują omówienie w kolejnych rozdziałach ⁶ .

Percepcja i świadomość w rękach technokratów

Jak to jest, że ludzie pozwoliliby, aby ich narzędzia przewyższyły wartość samej ludzkości? Jacques Ellul określił propagandę integracyjną jako próbę dostosowania społeczeństwa do pożądanych wzorców myślenia i zachowania, nastawioną na osiągnięcie pełnego konformizmu ( Ellul, 1965/1973 , s. 71).

Z pewnością niewidzialna ręka rynku i wpływ jego magicznych narzędzi na zarządzanie pozostały w większości ukryte przed opinią publiczną. Jak postulował McLuhan w latach 60., jeśli „rosnące środowisko elektroniczne" było globalną wioską, której członkowie w dużej mierze działali bez ograniczeń przestrzeni i czasu, to Internet stał się jej centralnym układem nerwowym.

Czy technokracja skutecznie zasymilowała demokrację? Chris Smith zauważa, że Neuralink, firma założona przez Elona Muska, „ma już chipy i sposób na połączenie z mózgiem i komputerem" ( Smith, 2019 ). Obecnie Internet grozi pełną integracją ludzi w jednolitą macierz neuronową wzbogaconą o narzędzia rozszerzonej (lub rozszerzonej) rzeczywistości. Na przykład podczas Światowego Forum Rządowego w Dubaju w 2017 roku Musk odniósł się do branży gier jako przyszłego modelu organizacji społecznej.

Gry będą nie do odróżnienia od rzeczywistości; będą tak realistyczne, że nie będziesz w stanie odróżnić gry od rzeczywistości, jaką znamy, [co nasuwa pytanie], skąd wiemy, że tak się nie stało w przeszłości i nie jesteśmy w jedną z tych gier sami? ( Piżmo, 2017 ).

Zdolny do rozwijania kolejnego poziomu postrzeganej obiektywnej rzeczywistości programista staje się w ten sposób (re)twórcą nowej formy życia społecznego, pozbawionej konieczności polityki. Herbert Schiller ostrzegał przed potęgą „infrastruktury informacyjnej", jak ją nazywał, w której ludzie chłoną obrazy i komunikaty panującego porządku społecznego, które „tworzą ich ramy odniesienia i percepcji" i „najbardziej izolują od wyobrażenia sobie alternatywy". rzeczywistość społeczna" ( Schiller, 1999 , 2000 ).

Ta warstwa konwergencji, szeroko rozumiana jako oczywisty postęp technologiczny, przepowiada przyszłość ludzkiej autonomii i suwerenności, która raczej nie wydaje się nadzieją lub wybrana oddolnie przez masy.

Takie posunięcia również nie zaskakują wnikliwego obserwatora. Rozważając koncepcję elity władzy C. Wright Millsa z 1956 r., Alan Wolfe zauważa, że „Ameryka… osiągnęła punkt, w którym wyczerpały się wielkie namiętności związane z ideami. Odtąd do rozwiązywania naszych problemów potrzebowalibyśmy wiedzy technicznej, a nie zadumy intelektualistów" ( Wolfe, 2001 ).

Te nowe narzędzia elektroniczne i ich rosnąca wszechobecność, kontrolowana przez elitarnych strażników, oraz ich znaczenie dla reprodukcji życia zapowiadają czas, w którym urynkowienie i „migracja codzienności jako strategii komercjalizacji" ( Zuboff, 2015 , s. 76) prawdopodobnie wymazują potrzebuje nie tylko dyskursu politycznego, ale ostatecznie jego instytucji.

Rosnąca fundamentalistyczna wiara w naukę i jej technologiczne potomstwo w wolny rynek jako mechanizmy rozwiązywania problemów społecznych zagraża dyskursowi politycznemu dążącemu do pozytywnych zmian.

W wywiadzie dla CNBC z 2009 roku, przewodniczący Google Eric Schmidt ujawnia kolejną warstwę konwergencji skierowaną odgórnie, a mianowicie samą warstwę narzędzia jako czynnika zmian społecznych. Odpowiadając na krytykę praktyk Google w zakresie marketingu danych swoich użytkowników, Schmidt zauważył

Jeśli masz coś, o czym nie chcesz, aby ktokolwiek wiedział, może nie powinieneś tego robić w pierwszej kolejności, ale jeśli naprawdę potrzebujesz tego rodzaju prywatności, w rzeczywistości wyszukiwarki, w tym Google, przechowują te informacje przez jakiś czas i jest to ważne, na przykład, że wszyscy w Stanach Zjednoczonych podlegamy ustawie Patriot Act. Możliwe, że te informacje mogłyby zostać udostępnione władzom ( Schmidt, 2009 ).

Tutaj Schmidt personifikuje dane pochodzące z wyszukiwarek, a tym samym stwarza atrakcyjną iluzję, że big tech i jej narzędzia pojawiły się jako nowi i niekwestionowani agenci władzy państwowej. Wraz z marginalizacją głosów obywateli – zwłaszcza poglądów dysydenckich od 11 września – autentyczny dyskurs polityczny został dokooptowany przez te korporacyjne mitologie i algorytmy warunkujące masy, że neoliberalny porządek globalny, zarządzany przez technokrację, jest nie tylko korzystny, ale wręcz konieczny.

Sugerowane przesłanie jest wystarczająco jasne: opór wobec zmian społecznych zaprojektowa- nych i wymuszanych przez te nowe narzędzia jest daremny.

Istoty ludzkie do hiperistot

Podkreślając problem, jaki nasze coraz bardziej wyrafinowane narzędzia przedstawiają nam, zwykłym śmiertelnikom, prezentacja Muska ilustruje jeszcze inny wymiar konwergencji. Sam przedsiębiorca stał się medium, za pośrednictwem którego w dyskursie publicznym pojawiło się zaskakujące przesłanie: ponieważ nasze narzędzia komunikacji szybko stają się zbyt potężne, abyśmy my, ludzie, mogli je pomieścić, musimy się z nimi połączyć. Czy samo społeczeństwo nie jest niczym więcej niż ekonomią?

Jeśli ludzie chcą nadal zwiększać wartość ekonomiczną, muszą zwiększać swoje możliwości poprzez połączenie inteligencji biologicznej i inteligencji maszynowej. Jeśli tego nie zrobimy, ryzykujemy stanie się „kotami domowymi" sztucznej inteligencji ( Musk, 2017 ).

Odpowiedzią Olivii Solon jest pytanie, czy Musk ma rację, jeśli chodzi o rzekomą konieczność zostania cyborgiem ( Solon, 2017 ). Ponownie widzimy personifikację narzędzi podnoszących nieożywione rzeczy stworzone do rangi autonomicznych i suwerennych podmiotów, ponieważ wewnętrzna wartość ludzi zostaje zredukowana do ich danych ( Hirsch, 2013 ).

Przesycone sprawczością narzędzia przyjmują pozycję społeczną jako naturalne przedłużenie elity władzy, niczym mali bracia ich Wielkiego Brata ( Klaehn i in., 2018 , s. 182). Zobacz w „zakłócającym rozwoju wzroście produktywności napędzanym technologią" jeszcze większe możliwości przejmowania i kontrolowania zasobów ludzkich. Zuboff podsumowuje problem ironicznym rdzeniem.

Kiedyś szukaliśmy w Google, ale teraz Google przeszukuje nas. Kiedyś myśleliśmy o usługach cyfrowych jako darmowych, ale teraz kapitaliści nadzoru myślą o nas jako o wolnych ( Zuboff, 2019a , b ).

Jednak zmiany paradygmatów w społeczeństwach na przestrzeni historii nie wydają się być zaskoczeniem dla uważnych obserwatorów. W 1980 roku Bertram Gross przewidział na przykład konwergencję masowej konsumpcji i przejęcie mas przez korporacje wraz z pojawieniem się nowych technologii informatycznych.

„Zbieranie informacji jest obecnie możliwe dzięki coraz bardziej wyrafinowanym systemom", zauważa, „w tym bardziej złowieszczym formom zdalnego nadzoru elektronicznego" (1980, s. 49). Katherine Albrecht i Liz McIntyre opisują ten poziom konwergencji w inwigilacji elektronicznej jako przemysł, który „opatentował pewne fantastycznie złowrogie pojęcia biznesowe w stylu science fiction" ( Albrecht i McIntyre, 2005 , s. 4).

Wraz z ciągłymi postępami w szybkości przetwarzania i obliczeniach sieciowych, Gross zauważa, że „co najbardziej niepokojące, środki kontroli nad tą ogromną masą zostały rozwinięte do takiego stopnia, że scentralizowane systemy mogą mieć oko na niewiarygodną ilość informacji w długich sekwencjach szeroko rozproszonych działalności zdecentralizowanej" (1980, s. 49). Dlaczego, widząc olśniewające postępy w wytwarzaniu narzędzi, nie dostrzegamy dalej, jak te nowe narzędzia zasadniczo zmienią przyszłość?

Pandemiczny neoliberalizm

Nowe narzędzia rodzą nowe możliwości nakazywania mas dzisiejszemu neoliberalnemu projektowi. Jeśli zaczniemy wierzyć, ponieważ jesteśmy tak uwarunkowani przez kulturę, edukację i media, że czas to pieniądz, rozsądne jest stwierdzenie, że tylko efektywne wykorzystanie czasu na zdobywanie i gromadzenie pieniędzy stanie się tym, co uważamy za kluczowe dla naszym głównym celem jako ludzi.

Propaganda integracyjna ma na celu skonstruowanie samospełniającej się przepowiedni: nowe narzędzia i praktyki efektywności, wprowadzone do transakcji, tworzą pozytywne pętle sprzężenia zwrotnego w systemie, który naturalnie coraz bardziej potrzebuje i oczekuje wyższego poziomu wydajności. Stąd dzisiejsza propaganda, która sygnalizuje zalety bezproblemowych transakcji biznesowych w punktach sprzedaży, które z kolei dalej degradują stosunki społeczne, które mogą rozwijać się i potencjalnie zakłócać system, jego narzędzia i praktyki.

Konsekwentny działacz na rzecz wolnorynkowego kapitalizmu nieskrępowanego zabezpieczeniami regulacyjnymi, Rush Limbaugh zauważył na przykład, że McDonald's w końcu ustalił spadającą wartość akcji, ponieważ „zastąpił 2500 ludzi kioskami cyfrowymi" ( Limbaugh, 2017 ). Po raz kolejny, gdy nieprzewidywalne istoty ludzkie przynajmniej częściowo zostały usunięte z transakcji biznesowych i zastąpione przez lśniące i wydajne nowe kioski, widzimy zbieżność tego, jak człowiek i maszyna (lub obrabiane narzędzia) nas ukształtowały i wyciszyły.

W takim społecznym świecie wydajne narzędzia kształtują percepcję, które pomagają „zmienić wydajność w niemal powszechne pragnienie" ( Ritzer, 1993 , s. 35).

System traktuje zatem efektywność jako z góry założoną wartość uniwersalną, ale George Woodcock w ponadczasowym eseju „Tyrania zegara" przypomina nam, że „całkowita wolność oznacza wolność od tyranii abstrakcji, a także od rządów mężczyźn" ( Woodcock, 1944/1998 , s. 301).

Podczas gdy Limbaugh od dawna kontynuuje tradycję przypisywania obecnemu systemowi niekwestionowanej elegancji, przemawiał również kodem nowego liberalizmu, który Wendy Brown zdekonstruowała w swojej książce Undoing the Demos: Neoliberalism's Stealth Revolution (2015). Neoliberalizm, zauważa Brown,

rozpowszechnia model rynku we wszystkich dziedzinach i działaniach — nawet tam, gdzie pieniądze nie są problemem — i wyczerpująco konfiguruje ludzi jako aktorów rynkowych, zawsze, tylko i wszędzie jako homo economicus ( Brown, 2015 , s. 31).

Takie zautomatyzowane wzrosty wydajności biznesowej były tak znaczące, że uciszały nawet klasę polityczną. Daniel Fusfeld zauważył, że „dopóki system ekonomiczny zapewnia akceptowalny poziom bezpieczeństwa, rosnące bogactwo materialne i możliwość dalszego wzrostu dla następnego pokolenia, przeciętny Amerykanin nie pyta, kto nimi kieruje ani jakie cele są realizowane". ( Fusfeld, 1989 , s. 172).

Narzędzia automatyzacji stały się tak skuteczne, że zastępują nie tylko ludzi wykonujących tradycyjną pracę, ale grożą wywłaszczeniem mas przed stawianiem oporu własnej planowanej marginalizacji i starzeniu się.

Jeśli chodzi o konieczność zachowania tego systemu, Silvia Federici zauważa, że kapitalizm, poprzez rosnącą prywatyzację, musi przejąć ukrytą kontrolę nad środkami produkcji, która ma fundamentalne znaczenie dla reprodukcji naszego życia – ziemi, lasu, wody:

Proces wywłaszczania nadal nabiera tempa i… postępuje w niszczycielskim tempie i jest… jedną z głównych walk na planecie, szczególnie w tak zwanym wolnym świecie….

Kiedy pozbawiasz ludzi ich środków rozmnażania, pozbawiasz ich również wiedzy, którą gromadzą podczas uprawy ziemi.

To również pozbawia ludzi ich politycznej… zdolności do samorządności,… solidarności społecznej i podejmowania decyzji
Federici, 2017

Henry Giroux odnosi się do tego uzasadnienia nieustannej ofiary jako „maszyny dyspozycyjności", która jest „nieustannie zaangażowana w tworzenie niekontrolowanego pojęcia indywidualizmu, które zarówno rozpuszcza więzi społeczne, jak i usuwa wszelkie realne pojęcie sprawstwa z krajobrazu odpowiedzialności społecznej i rozważań etycznych ( Giroux, 2014 ).

Ideologia pozbywa się tradycyjnych idei i wartości w spójnym społeczeństwie, a w konsekwencji dzieli i podbija ludzi – rozbijając obywateli na rywalizujące plemiona aktorów rynkowych, których sposoby angażowania się w krajobraz społeczno-gospodarczy znacznie się różnią.

Ideologia pomaga dalej rozporządzać wartością ludzkich emocji (tylko o tyle, o ile emocjami można manipulować w celu zwiększenia konsumpcji produktów i akceptowalnych pomysłów) ( Packard, 1957/2007 , s. 32; Bergman, 2018 , s. 161). ).

Postrzega obywateli jako hiperracjonalnych drapieżników wędrujących po wolnym rynku, skupionych wyłącznie na zaspokajaniu pierwotnych popędów. Projekt neoliberalny to świat darwinizmu społecznego, w którym tylko najlepsi fizycznie, z umysłami ukształtowanymi do instynktownego działania w celu kupowania i sprzedawania, przetrwają przyszły globalny rynek, który przyjmie cel i znaczenie społeczeństwa obywatelskiego, którego członkowie trwają we wspólnym poczuciu wartości dobra wspólnego i wspólnego dobra. Pierre Bourdieu wskazał na przyczyny i skutki tego projektu

Ruch w kierunku neoliberalnej utopii czystego i doskonałego rynku jest możliwy dzięki polityce finansowej deregulacji. (…) w… narodzie, którego pole manewru ciągle się zmniejsza. W ten sposób wyłania się świat darwinowski – jest to walka wszystkich przeciwko wszystkim na wszystkich poziomach hierarchii, która znajduje wsparcie w każdym kurczowym trzymaniu się swojej pracy i organizacji w warunkach niepewności, cierpienia i stresu ( Bourdieu, 1998 ).

Dwie dekady od opisania przez Bourdieu oczekiwanej neoliberalnej utopii możemy również zobaczyć, jak ideologia sprawiedliwości społecznej odegrała kluczową rolę w wymazywaniu więzi społecznych, ponieważ narzędzia mediów społecznościowych, jak na ironię, służą jako platformy do dalszego plemienności ciała politycznego ( Kramer i in. ., 2014 ).

Miller zauważa, że poza walką ze wszystkimi w „wojnie wszystkich przeciwko wszystkim" ciało polityczne zostało skutecznie rozczłonkowane.

—społeczeństwo zbałkanizowane przez rasę i płeć, a także przez „niebieskich" i „czerwonych", tak że niezbędna solidarność biednych wydaje się niemożliwa. Chociaż rozwój ten został przyspieszony, jeśli nie zainicjowany przez CIA w późnych latach 60., teraz został zuniwersalizowany przez media społecznościowe, które oferują iluzoryczne ukojenie w postaci gwałtownego poczucia przynależności i pozwalają każdemu z nas zaciekle wyładować się przeciwko „Trumpowi". „Putin", „Killary", „faszyści", „homofobowie", „antyszczepionkowcy", „antysemici" czy jakiekolwiek inne plemię, którego musimy nienawidzić.

W ten sposób media społecznościowe przekształcają każdego z nas w płodnych propagandystów wojennych; a teraz, gdy wszyscy jesteśmy „w miejscu", większość z nas nie ma nic innego do roboty poza skakaniem na Facebooku, Twitterze, Instagramie przez całą dobę (Miller, komunikacja osobista).

Ten system, zarządzany przez elitę technokratyczną, pozostanie niekwestionowany tak długo, jak długo uda się utrzymać obietnicę materialnego bogactwa.

Bertram Gross przewidział w tym wyłaniającym się porządku przyjazny rodzaj faszyzmu, w którym „bardziej skoncentrowana, pozbawiona skrupułów, represyjna i militarystyczna kontrola przez partnerstwo Wielkiego Biznesu i Wielkiego Rządu [ma na celu] zachowanie przywilejów ultrabogatych, korporacyjnych nadzorców , a kadzidło w porządku wojskowym i cywilnym" (1980, s. 167).

Wskazuje, że to przeprojektowanie świata społecznego jest formułowane w dyskursie publicznym jako niezmiernie „rozsądne" i nieubłagane, ponieważ jest jawnie przyjazne – dla biznesu – a zatem jest nieodłączną częścią logiki wydajnego i wolnego rynku. Problemem obywateli, którzy chcą zachować sprawczość, autonomię i suwerenność, jest najpierw zauważenie, jak z przymrużeniem oka i uśmiechem konwergencja zagraża również podstawowym prawom, pod przykrywką zwykłego biznesu. Od 11 wrześniaBrutto, 1980 , s. 167).

Szybkość i bezpieczeństwo: to dla Twojego dobra

„Ludzkość ledwo zauważyła", zauważył Edwin Black, „kiedy koncepcja masowo zorganizowanej informacji po cichu pojawiła się, by stać się środkiem kontroli społecznej, bronią wojenną i mapą drogową do zniszczenia grup" ( Black, 2001 , s. 7).

Pytanie brzmi, jakie znaczenie dla nowego porządku społeczno-gospodarczego mają narzędzia obecnego okresu ery informacyjnej? Narzędzia znajdują się w samym centrum rodzącego się systemu globalnego niewolnictwa, którego kontury są nieco zamazane kuszącą propagandą integracyjną, obrazami i językiem typowym dla postępu technologicznego.

Ekscytacja wywołana wyrafinowaniem, szybkością i wydajnością maskuje wiadomość o zbliżającej się powszechnej niewoli.

Historia współczesna dostarcza precedensu i kontekstu. Black identyfikuje komputer, któremu nadaliśmy kształt, jako kluczowe narzędzie, które z czasem przyszło na nowo nas ukształtować. Bez komputera w powijakach przywódcy partii nazistowskiej nie mogliby organizować i realizować swoich planów identyfikacji niepożądanych, wyrzucania ich ze społeczeństwa, konfiskowania ich majątku; wysyłania ich do gett; deportowanie ich; i wreszcie podjęcie wysiłków w celu ich eksterminacji ( Black, 2012 ).

Z pomocą maszyny firmy IBM Holleritha (prymitywny prekursor obok dzisiejszego mikroprocesora) Trzecia Rzesza mogła przechowywać informacje o dowolnym procesie, jednostce lub lokalizacji dzięki pomysłowości dziurkowania na papierowych kartach w kolumnach i rzędach.

Information Age, urodzona nie w Dolinie Krzemowej, ale w Berlinie w 1933 r., indywidualizuje informacje statystyczne. „Nie tylko mogę cię liczyć jako członka tłumu", zauważa Black, „ale mogę zindywidualizować informacje, które mam o tobie" (2012) – gdzie mieszkasz, jaki jest twój zawód i gdzie są twoje konta bankowe.

Być może największym osiągnięciem zakodowania kartek papierowych danymi etnograficznymi była konkretna manifestacja tatuaży zdobionych na przedramionach więźniów obozów koncentracyjnych.

Ponumerowane znaki służyły jako konceptualne łańcuchy, które wiązały więźniów z maszynami Holleritha, które dzieliły ich unikalną ludzką istotę na kategorie społeczne, ekonomiczne i etniczne.

Kategorie są kluczem zarówno do wywyższania, jak i marginalizowania innych. „Większość kategoryzacji", zauważył George Lakoff, „jest automatyczna i nieświadoma, a jeśli stajemy się tego świadomi, to tylko w problematycznych przypadkach" ( Lakoff, 1986 , s. 6).

Utajone stereotypy i uprzedzenia, które dzierżą ludzie u władzy, stają się znane dopiero wtedy, gdy te konstrukty poznawcze zostaną przekształcone w wypowiedziane słowa, nakazane polityki i/lub akty przemocy.

Problematyczny przypadek elementów niepożądanych dla Hitlera, na przykład, był dylematem najpierw umysłu, świadomej kategoryzacji, która wymagała rozwiązania poprzez większą świadomość zagrożenia, jakie według niego reprezentowali Żydzi dla czystości większej kultury i społeczeństwa. Dokonano tego częściowo poprzez ujawnienie niewypowiedzianych uczuć. Służąc jako minister propagandy, Joseph Goebbels stworzył wiodące narracje, które służyły do umieszczania Żydów i innych niepożądanych w kategorii nieludzkiej.

Według Theodore Portera „Jednym z zadań historii jest identyfikacja źródeł tego, co entuzjaści uważają za całkowicie nowe i rewolucyjne" (2016). Edwin Black odkrył w historycznych zapisach, w jaki sposób maszyna firmy IBM Hollerith zrewolucjonizowała wydajność w radzeniu sobie ze żmudnymi procedurami i poziomami uwagi, których wymagały ogromne ilości danych spisowych.

Ogromnymi zestawami danych liczbowych można było w końcu manipulować w sposób, który przekształciłby liczby abstrakcyjne w bardziej znaczące portrety prawdziwych ludzi. Ten niesamowity nowy świat danych masowych zaczął integrować dziwne z banalnością, konceptualne z materiałem, a innowacje z codziennością.

Black zastanawia się, dlaczego IBM zaangażował się w rynek faszystowskich obozów śmierci. „Nigdy nie chodziło o antysemityzm", przekonuje, „nigdy o nazizm; zawsze chodziło o pieniądze".

Była to śmierć, która stała się lukratywna dla określonego rodzaju wolnego rynku. Podczas gdy ślepa pogoń za pieniędzmi przekształca owoce ludzkiej działalności w produkty do masowej konsumpcji na otwartym rynku, ta namiętna pogoń za mamonem we współczesnym życiu paradoksalnie grozi przekształceniem człowieka, w części lub w całości, w towar nadający się do sprzedaży i jednorazowego użytku.

Odnosząc się do tego procesu jako „trzeciej fali urynkowienia", Michael Burawoy mówi o obecnych rynkach, na których nawet „części ludzkiego ciała… stały się towarami, które są kupowane i sprzedawane" ( Burawoy, 2017).

Jeśli zatem więzienie i niewolnictwo rozpoczęły się od więźnia Auschwitz wytatuowanego analogowym numerem Hollerith (jak pokazują badania Blacka), to nowe niewolnictwo skończy się z więźniem obozu koncentracyjnego wszczepionym w globalną matrycę z cyfrowym numerem.

Narzędziami matrycy są obecnie pojawiające się wszędzie, inteligentne kamery i sensory realnego świata wspomagane google wirtualnej rzeczywistości w Internecie Rzeczy (IoT).

Są one narzucane ludziom w sprytnych kampaniach marketingowych przez elitę władzy. Ten nieubłagany marsz w kierunku dobrowolnego niewolnictwa w nowym porządku globalnej ekonomii nie powinien dziwić tych, którzy z niepokojem obserwowali narzędzia big data stosowane do wszystkich produktów i towarów, zarówno organicznych, jak i nieorganicznych.

Jako 12-cyfrowy identyfikator numeryczny Universal Product Code (UPC) pojawił się po raz pierwszy w 1971 roku dla przedmiotów handlowych. Wszechobecny projekt IBM dla UPC, który widzimy dzisiaj, zrewolucjonizował śledzenie i kontrolę wszystkich zapasów materiałów w punkcie sprzedaży.

Niedługo potem kod kreskowy (jak wiadomo) zaczął pojawiać się na metkach dla żywego inwentarza. W większości przypadków znak (lub marka) na zwierzęciu jest dowodem prima facie własności.

Dziś znakiem własności jest nowy chip „PersonalCell" IBM/Sony — chip identyfikacji radiowej (RFID), „mniejszy niż ziarno ryżu" ( Abate, 2014 ) i wszczepialny pod skórę, nie tylko u zwierząt gospodarskich i zwierzęta, ale, co najważniejsze, u ludzi. Czy wszczepialny chip skutecznie kładzie podwaliny pod totalitarną dystopię?

Jefferson Graham przypomina nam, że ludzie są postrzegani przez elitę władzy jako tylko zwierzęta domowe: „W końcu zostaniesz rozdrobniony" ( Graham, 2019 ), zauważa.

Nagłówek przedstawia nowe narzędzia jako autonomiczne zagrożenia dla ludzkiej sprawczości i suwerenności, gdy psy wojny wypuszczone na wrogów wdzierają się w ich ofiary.

„Trend", zauważa Lee Brown, „zbiega się z marszem Szwecji w kierunku bezgotówkowej, a banknoty i monety stanowią zaledwie 1 procent szwedzkiej gospodarki" ( Associated Press, 2017 ; Savage, 2018 ; Brown, 2019 ). Duża część dyskursu otaczającego zagrożenia dla systemu ( Broudy i Tanji, 2018 ) oraz ludzkiej sprawczości i suwerenności jest przesycona obrazami wojny, która stawia człowieka przeciwko jego maszynom.

Propaganda głównego nurtu w dużej mierze przesłania jednak plany agentów stojących za wojną, sieci technokratycznych spekulantów, których punkty widzenia dominują w dyskursie publicznym.

Dzięki nieskrępowanemu dostępowi do głównych mediów, których są właścicielami, technokraci piszący skrypty dla nowej gospodarki zarządzają i manipulują „informacjami w [tym] świecie opartym na danych… uznawanym teraz za ekscytujące, seksowne i niezwykle nowoczesne.

I nie po raz pierwszy… Przynajmniej od czasów kultury druku, dreszczyk danych łączy się z odważnymi nowymi technologiami" ( Porter, 2016 ). Wszczepialny chip to nowe, odważne narzędzie, którego użycie jest obecnie normalizowane w korporacyjnych mediach informacyjnych. Jego deklarowana wydajność jest przedstawiana jako tak ekscytująca i niezbędna, że nikt w głównym nurcie krytycznie nie kwestionuje, dokąd te narzędzia zabiorą ludzkość.

W 2010 r., Scenarios for the Future of Technology and International Development, prezes Fundacji Rockefellera zauważył, że „Jednym z ważnych i nowatorskich elementów naszego zestawu narzędzi strategicznych jest planowanie scenariuszy, proces tworzenia narracji o przyszłości w oparciu o czynniki może wpłynąć na określony zestaw wyzwań i możliwości" ( Rodin, 2010 , s. 4). Elitarni gawędziarze potrzebują globalnej publiczności, aby uważnie śledzić najnowsze narracje, które tworzą.

Wnioski

Zamykamy refleksją nad historią, do rozważenia przez czytelników, kiedy widmo technokratycznej dystopii zaczęło pojawiać się w kontekście wyłaniającego się „kompleksu wojskowo-przemysłowego" ( Eisenhower, 1961 ).

Aldous Huxley ostrzegł świat 4 lata przed słynnym pożegnalnym przesłaniem prezydenta Dwighta D. Eisenhowera, które ostrzegało obywateli o nowym zagrożeniu dla pokoju.

Wywiad Huxleya z dziennikarzem Mikem Wallace'em przepowiada czasy, kiedy przekazy public relations kontrolowane przez elitę władzy zagroziłyby osłabieniem zdolności człowieka do rozumowania, a tym samym, niczym koń trojański, otworzyłby drogę do ataków na prawa człowieka i suwerenność.

Huxley zaczyna od założenia, opracowanego wcześniej przez Waltera Lippmanna, że przywódcy muszą „wyprodukować [zgodę]" ( Lippmann, 1922)., P. 248) osób, którymi rządzą.

… jeśli chcesz zachować swoją władzę w nieskończoność, musisz uzyskać zgodę rządzonych, a zrobią to częściowo za pomocą narkotyków, jak przewidziałem w Nowym wspaniałym świecie, częściowo za pomocą tych nowych technik propagandy ( Huxley, 1958 ).

Nawet rzut oka na stale rosnącą obsesję Stanów Zjednoczonych na punkcie recept i leków od wczesnych lat 60. oraz wzrost amerykańskiej hegemonii farmaceutycznej uświadamia przypadkowemu obserwatorowi, że ogromne połacie ludności stały się uległe i wygodnie odrętwiałe, uciszone. , uspokajające i marginalizowane przez dziesięciolecia „masowego przepisywania recept" ( Frances, 2012 ; Insel, 2014 ).

„Zrobią to", zauważa Huxley, „omijając rodzaj racjonalnej strony człowieka i odwołując się do jego podświadomości i głębszych emocji, a nawet jego fizjologii, a tym samym sprawiając, że faktycznie pokochał swoją niewolę" (1958).

Wraz z mnóstwem osobistych asystentów domowych z Amazon, Apple, Google, Microsoft, Facebook i innych, pojawiających się teraz w niezliczonych domach, głęboka uniwersalna tęsknota za połączeniem społecznym, bezpieczeństwem i ochroną została teraz zaspokojona poprzez ciągłe podsłuchiwanie przez wiodących handlarzy, marketerów i państwo ( Broudy i Klaehn, 2019 ; Fowler, 2019).

Przy stale obecnym strachu przed jakimś nowym groźnym terrorem, zmitologizowanym w mediach głównego nurtu przez czołowych propagandzistów, przy jednoczesnym łatwym, wydajnym i wszechobecnym dostępie do towarów i usług, ludzie pozostają „wysoce podatni na zaakceptowanie ekstremalnych środków nadzwyczajnych" ( Robinson, 2020 ).

„Mam na myśli, myślę, że jest to niebezpieczeństwo, że ludzie mogą być pod pewnymi względami szczęśliwi pod nowym reżimem, ale będą szczęśliwi w sytuacjach, w których nie powinni być szczęśliwi" ( Huxley, 1958 ).

W 1944 roku Karl Polanyi widział w działaniu trzy „fikcje", które sprawiły, że taka gospodarka rynkowa działała:

(a) życie ludzkie można było podporządkować wymaganiom rynku i odtworzyć jako „pracę";

b) świat przyrody mógłby zostać podporządkowany i odtworzony jako „nieruchomość"; oraz

c) czynność wymiany mogłaby zostać odtworzona w „kapitale".

Całe życie, natura i wymiana zostały przekształcone w rzeczy naznaczone zyskami. „Taka instytucja nie mogłaby istnieć przez dłuższy czas", argumentował Polanyi, „bez unicestwienia ludzkiej i naturalnej substancji społeczeństwa" ( Polanyi, 1944/2001, P. 3).

Dziś Michael Rectenwald postrzega „wielką transformację" Polanyi jako Archipelag Google, w którym „Big Digital" zagraża ludzkiej suwerenności swoimi „rozszerzonymi możliwościami nadzoru, nadzoru, nagrywania, śledzenia, rozpoznawania twarzy, roju robotów, monitorowania, zatrzymywania, podcinanie, deptanie, karanie, ostracyzm, pozbawianie ludzi lub w inny sposób kontrolowanie populacji…" (2019, s. 30).

W chwili pisania tego tekstu widzimy w obecnej pandemii COVID-19 wyraźną ścieżkę w kierunku „Nowego wspaniałego świata" „Big Digital" – planowanego zniknięcia twardej waluty i jej zastąpienia wszczepionego ludziom chipa, którzy mają być społecznie oddaleni,

Microchip jako zbawca wielkiej technologii wskrzeszony przez „super-drapieżników, [bez] sumienia, bez empatii [dążący do] doprowadzenia [wszystkich] do porządku" ( Clinton, 1996 ).

Chociaż, jak już wspomnieliśmy, przyjazny faszyzm pojawia się w różnych postaciach, szczególnie „dla wielu trudno jest postrzegać Billa Gatesa jako niebezpiecznego autorytarnego, a także fanatyka eugeniki" noszącego „te pastelowe swetry i ten głupkowaty uśmiech, brzmiący [brzmi] bardziej jak Kermit the Frog niż Adolf Hitler i smażył swoje publiczne rozmowy altruistycznie brzmiącymi bajtami" ( Frank, 2009 ; Harlow, 2009; Miller, komunikacja osobista).

Ale zachęcamy czytelników do rozważenia wysiłków „wspieranych przez Fundację Billa i Melindy Gatesów" i innych, które są obecnie podejmowane, aby zaatakować nienaruszalną suwerenną integralność istot ludzkich za pomocą „wstrzykiwanych nanocząstek, które ujawniają prywatne informacje" ( Wu, 2019 ).

Od wydania Windows 3.0. w 1990 roku trwa nieustanna walka z wirusami. Zastanawiamy się, ile naprawdę będzie nas wszystkich kosztować zaszczepienie się od tego rodzaju monopolistycznej dzikości, która teraz inspiruje budowę globalnej „siatki kontrolnej" ( Eclinik, 2019 ) i zachęca nas do zaakceptowania nowomodnych rozwiązań do wstrzykiwania.

Przypisy

1. ^ C. Wright Mills definiuje elitę władzy jako sprawującą „dowództwo nad głównymi hierarchiami i organizacjami współczesnego społeczeństwa". Rządzą dużymi korporacjami. Kierują machiną państwa i roszczą sobie jego prerogatywy. Kierują wojskowym establishmentem. Zajmują strategiczne stanowiska dowodzenia struktury społecznej, w których obecnie skupiają się efektywne środki władzy i bogactwa oraz celebrytów, którymi się cieszą" (1956, s. 73–74).

2. ^ Michael Burawoy opisuje to jako „trzecią falę urynkowienia", która rozpoczęła się w ostatniej ćwierci XX wieku i obejmuje utowarowienie środowiska, ziemi, powietrza i wody.

3. ^ Sekretarz Obrony Donald Rumsfeld. Zapis wiadomości Defense.gov: Odprawa wiadomości DoD, Departament Obrony Stanów Zjednoczonych.

4. ^ Ten szczególny szczegół podstawowych atrybutów plutonomii mógł zostać bardziej krytycznie zakwestionowany po późniejszym globalnym krachu finansowym w 2008 roku.

5. ^ Michael Burawoy omawia „trzecią falę urynkowienia" i wkraczanie tak zwanego wolnego rynku w coraz więcej aspektów naszego życia. Opisuje „utowarowienie natury — od ciała do środowiska — zadomowiło się w ostatnim ćwierćwieczu dwudziestego wieku, nabierając rozpędu, gdy weszliśmy w XXI wiek. Za tą trzecią falą stoi klasa ekonomiczna o wymiarze globalnym, która wykorzystuje państwa narodowe do własnych celów, podżegając do wojen terroru, a także superwyzyskując mobilne populacje zdesperowanych i pozbawionych środków do życia robotników".

6. ^ Warto zauważyć, że chociaż raport Citibanku pojawił się przed krachem finansowym w 2008 roku, nierówność majątkowa i dochodowa od tamtego czasu pozostają stałą cechą plutonomii. Podczas gdy Kapur pojawił się później, aby zmienić swoje zalecenie, aby zawsze stawiać na bogatych, nie przytoczył przewrotu we Francji, która już trzeci rok ma odwrócić neoliberalny porządek: „Historia pokazuje, że nierówności są napędzane przez potężne siły, które są trudne do opanowania. odwrócić się i często prowadzi do zakłóceń i przemocy" ( Dimitrieva, 2019 ).

Bibliografia

Abate, T. (2014). Inżynier Stanford wymyśla bezpieczny sposób przesyłania energii do chipów medycznych w ciele. Aktualności Stanforda . Dostępne online pod adresem : https://news.stanford.edu/news/2014/may/electronic-wireless-transfer-051914.html

Albrecht K. i McIntyre L. (2005). Spychips: Jak duże korporacje i rząd planują śledzić każdy Twój ruch za pomocą RFID . Nashville, TN: Thomas Nelson.

Planowane niewolnictwo: technokratyczna konwergencja ludzi i danych

O autorze

Pragmatyk

Ostatnie wpisy Autora

Podobne wpisy

Naukowcy z Los Alamos National Laboratory mogą być zwolnieni za odmowę szczepienia

Ponad 96% „naukowców” Lancet, którzy kwestionowali pochodzenie wirusa z laboratorium, ma bezpośrednie powiązania z Wuhan

USA wycofuje zarzuty przeciwko 5 chińskim naukowcom!

Dyrektor Moderna współpracował z miliarderem z Chin!

Co się stało w kanadyjskim laboratorium w Winnipeg?

Komentarze