Klaus Schwab i jego wielki faszystowski reset

Urodzony w Ravensburgu w 1938 roku, Klaus Schwab jest dzieckiem Niemiec Adolfa Hitlera, reżimu państwa policyjnego zbudowanego na strachu i przemocy, na praniu mózgu i kontroli, na propagandzie i kłamstwach, na industrializmie i eugenice, na dehumanizacji i „dezynfekcji", na mrożącej krew w żyłach i wspaniałej wizji „nowego porządku", który przetrwa tysiąc lat.

Wydaje się, że Schwab poświęcił swoje życie na ponowne wymyślenie tego koszmaru i próbę urzeczywistnienia go nie tylko dla Niemiec, ale dla całego świata.

Co gorsza, co raz po raz potwierdzają jego własne słowa, jego technokratyczno-faszystowska wizja jest również pokręconą transhumanistyczną wizją, która połączy ludzi z maszynami w „ciekawe miksy cyfrowego i analogowego życia", którymi zakażą nasze ciała „ Smart Dust", za pomocą których policja podobno będzie mogła czytać w naszych mózgach.

Jak zobaczymy, on i jego wspólnicy wykorzystują kryzys Covid-19, aby ominąć demokratyczną odpowiedzialność, ominąć opozycję, przyspieszyć swój program i narzucić go reszcie ludzkości wbrew naszej woli, co nazywa „ Wspaniałym Resetem ".

Schwab nie jest oczywiście nazistą w klasycznym tego słowa znaczeniu, nie jest ani nacjonalistą, ani antysemitą, o czym świadczy przyznana mu przez Izrael w 2004 roku nagroda im. Dana Davida w wysokości miliona dolarów .

Ale faszyzm XXI wieku znalazł różne formy polityczne, za pomocą których może kontynuować swój główny projekt przekształcenia ludzkości w celu dostosowania go do kapitalizmu za pomocą rażąco autorytarnych środków.

Ten nowy faszyzm jest dziś zaawansowany w przebraniu globalnego zarządzania, bezpieczeństwa biologicznego, „nowej normalności", „nowego ładu dla przyrody" i „czwartej rewolucji przemysłowej".

Schwab, osiemdziesięcioletni założyciel i prezes Światowego Forum Ekonomicznego, siedzi w centrum tej matrycy niczym pająk na gigantycznej sieci.

Pierwotny faszystowski projekt we Włoszech i Niemczech polegał na połączeniu państwa i biznesu.

Podczas gdy komunizm przewiduje przejęcie biznesu i przemysłu przez rząd, który – teoretycznie! – działa w interesie ludu, faszyzm polegał na wykorzystywaniu państwa do ochrony i wspierania interesów zamożnej elity .

Schwab kontynuował to podejście w zdenazyfikowanym kontekście powojennym, kiedy w 1971 roku założył Europejskie Forum Zarządzania, które odbywało coroczne spotkania w Davos w Szwajcarii.

Tutaj promował swoją ideologię kapitalizmu „interesariuszy", w której przedsiębiorstwa zostały wprowadzone do bliższej współpracy z rządem.

Magazyn biznesowy Forbes opisuje „kapitalizm interesariuszy" jako „pojęcie, że firma koncentruje się na zaspokajaniu potrzeb wszystkich swoich interesariuszy: klientów, pracowników, partnerów, społeczności i całego społeczeństwa".

Nawet w kontekście konkretnego biznesu jest to niezmiennie pusta etykieta. Jak zauważa artykuł Forbesa , w rzeczywistości oznacza to jedynie, że „firmy mogą dalej prywatnie przerzucać pieniądze swoim udziałowcom i kadrze kierowniczej, zachowując jednocześnie publiczny front wyjątkowej wrażliwości społecznej i przykładnego altruizmu".

Ale w ogólnym kontekście społecznym koncepcja interesariuszy jest jeszcze bardziej nikczemna, odrzuca każdą ideę demokracji, rządów ludu, na rzecz rządów interesów korporacji.

Społeczeństwo nie jest już postrzegane jako żywa wspólnota, ale jako biznes, którego rentowność jest jedynym słusznym celem ludzkiej działalności.

Schwab przedstawił ten program już w 1971 roku w swojej książce Moderne Unternehmensführung im Maschinenbau (Nowoczesne zarządzanie przedsiębiorstwem w inżynierii mechanicznej), gdzie użycie przez niego terminu „stakeholders" ( die Interessenten ) skutecznie przedefiniowało ludzi, a nie obywateli, wolne jednostki lub członków społeczności, ale jako drugorzędni uczestnicy ogromnego komercyjnego przedsięwzięcia.

Celem życia każdego człowieka było „osiągnięcie długoterminowego wzrostu i dobrobytu " dla tego przedsiębiorstwa – innymi słowy ochrona i pomnażanie bogactwa kapitalistycznej elity.

Wszystko stało się jeszcze jaśniejsze w 1987 roku, kiedy Schwab zmienił nazwę swojego Europejskiego Forum Zarządzania na Światowe Forum Ekonomiczne.

WEF opisuje się na swojej własnej stronie internetowej jako „globalna platforma współpracy publiczno-prywatnej", a wielbiciele opisują, w jaki sposób tworzy „partnerstwo między biznesmenami, politykami, intelektualistami i innymi liderami społeczeństwa w celu „definiowania, omawiania i rozwijania kluczowych kwestii na globalny program".

„Partnerstwa", które tworzy WEF, mają na celu zastąpienie demokracji globalnym przywództwem starannie dobranych i niewybieralnych jednostek, których obowiązkiem nie jest służenie społeczeństwu, ale narzucenie rządom 1% tej opinii publicznej przy jak najmniejszej ingerencji ze strony reszta z nas, jak to możliwe.

W książkach, które Schwab pisze do użytku publicznego, wyraża się w dwulicowych kliszach korporacyjnego spinu i greenwashingu.

Od czasu do czasu pojawiają się te same puste terminy. W Shaping the Future of the Fourth Industrial Revolution: A Guide to Building a Better World Schwab mówi o „włączeniu interesariuszy i dystrybucji korzyści" oraz o „zrównoważonych i integracyjnych partnerstwach", które doprowadzą nas wszystkich do „inkluzywnego, zrównoważonego i pomyślna przyszłość"! (1)

Za tą awanturą, prawdziwą motywacją kierującą jego „kapitalizmem interesariuszy", który wciąż wytrwale promował na konferencji WEF w Davos 2020, jest zysk i wyzysk.

Na przykład w swojej książce „Czwarta rewolucja przemysłowa" z 2016 r. Schwab pisze o uberryzacji pracy i wynikających z niej korzyściach dla firm, zwłaszcza szybko rozwijających się start-upów w gospodarce cyfrowej: „Ponieważ ludzkie platformy chmurowe klasyfikują pracowników jako samozatrudnionych, są – na razie – zwolnieni z obowiązku płacenia płacy minimalnej, podatków pracodawcy i świadczeń socjalnych". (2)

Ta sama kapitalistyczna bezduszność przejawia się w jego postawie wobec osób zbliżających się do końca życia zawodowego i potrzebujących zasłużonego odpoczynku: „Starzenie się jest wyzwaniem ekonomicznym, ponieważ o ile wiek emerytalny nie zostanie drastycznie podwyższony, aby starsi członkowie społeczeństwa mogli nadal przyczyniają się do wzrostu siły roboczej (ekonomiczny imperatyw, który niesie ze sobą wiele korzyści ekonomicznych), populacja w wieku produkcyjnym spada w tym samym czasie, gdy rośnie odsetek niesamodzielnych starszych". (3)

Wszystko na tym świecie jest zredukowane do wyzwań ekonomicznych, ekonomicznych imperatywów i ekonomicznych korzyści dla rządzącej klasy kapitalistycznej.

Mit postępu był od dawna używany przez 1%, aby przekonać ludzi do zaakceptowania technologii zaprojektowanych w celu wykorzystywania i kontrolowania nas, a Schwab bawi się tym, kiedy deklaruje, że „Czwarta Rewolucja Przemysłowa stanowi znaczące źródło nadziei na kontynuację wznoszenia się na rozwój człowieka, który spowodował dramatyczny wzrost jakości życia miliardów ludzi od 1800 roku". (4)

Entuzjastycznie mówi: „Chociaż dla tych z nas, którzy codziennie doświadczają szeregu drobnych, ale znaczących zmian w życiu, może to nie wydawać się ważne, nie jest to drobna zmiana – czwarta rewolucja przemysłowa to nowy rozdział w rozwoju ludzkości, na na równi z pierwszą, drugą i trzecią rewolucją przemysłową i po raz kolejny napędzany rosnącą dostępnością i interakcją zestawu niezwykłych technologii". (5)

Ale doskonale zdaje sobie sprawę, że technologia nie jest ideologicznie neutralna, jak niektórzy lubią twierdzić. Technologie i społeczeństwa kształtują się nawzajem, mówi. „W końcu technologie są powiązane ze sposobem, w jaki znamy rzeczy, jak podejmujemy decyzje i jak myślimy o sobie i o sobie nawzajem. 

Są one powiązane z naszą tożsamością, światopoglądem i potencjalną przyszłością. Od technologii jądrowych po wyścig kosmiczny, smartfony, media społecznościowe, samochody, medycynę i infrastrukturę — znaczenie technologii czyni je politycznymi. Nawet koncepcja „rozwiniętego" narodu domyślnie opiera się na przyjęciu technologii i tego, co one dla nas oznaczają, gospodarczo i społecznie". (6)

Technologia, dla stojących za nią kapitalistów, nigdy nie dotyczyła dobra społecznego, lecz wyłącznie zysku, a Schwab daje jasno do zrozumienia, że to samo pozostaje prawdą w odniesieniu do jego czwartej rewolucji przemysłowej.

Wyjaśnia: „Technologie Czwartej Rewolucji Przemysłowej są naprawdę destrukcyjne — wywracają istniejące sposoby wykrywania, obliczania, organizowania, działania i dostarczania. Reprezentują zupełnie nowe sposoby tworzenia wartości dla organizacji i obywateli". (7)

W przypadku, gdy znaczenie „tworzenia wartości" nie było jasne, podaje kilka przykładów: „Drony reprezentują nowy typ pracowników obniżających koszty, pracujących wśród nas i wykonujących prace, które kiedyś angażowały prawdziwych ludzi" (8) oraz „wykorzystywanie -inteligentniejsze algorytmy szybko zwiększają produktywność pracowników — na przykład w przypadku wykorzystywania botów czatowych do zwiększania (i w coraz większym stopniu zastępowania) obsługi „czatu na żywo" dla interakcji z klientami". (9)

Schwab szczegółowo opisuje cuda swojego nowego wspaniałego świata, które obniżają koszty i zwiększają zyski, w Czwartej rewolucji przemysłowej .

Wyjaśnia: „Wcześniej niż większość się spodziewa, praca tak różnych zawodów jak prawnicy, analitycy finansowi, lekarze, dziennikarze, księgowi, ubezpieczyciele czy bibliotekarze może być częściowo lub całkowicie zautomatyzowana…

„Technologia rozwija się tak szybko, że Kristian Hammond, współzałożyciel Narrative Science, firmy specjalizującej się w automatycznym generowaniu narracji, przewiduje, że do połowy lat 20. 90% wiadomości może być generowanych przez algorytm, w większości bez żadnego interwencja człowieka (poza projektowaniem algorytmu, oczywiście)". (10)

To właśnie ten ekonomiczny imperatyw wyraża entuzjazm Schwaba dla „rewolucji, która zasadniczo zmienia sposób, w jaki żyjemy, pracujemy i utrzymujemy wzajemne relacje". (11)

Schwab mówi lirycznie o 4IR, które, jak twierdzi, jest „inne niż wszystko, czego ludzkość doświadczyła wcześniej". (12)

Mówi: „Zastanów się nad nieograniczonymi możliwościami posiadania miliardów ludzi połączonych urządzeniami mobilnymi, co daje niespotykaną dotąd moc obliczeniową, możliwości przechowywania i dostęp do wiedzy. 

Albo pomyśl o oszałamiającym zbiegu pojawiających się przełomów technologicznych, obejmujących szerokie dziedziny, takie jak sztuczna inteligencja (AI), robotyka, internet rzeczy (IoT), pojazdy autonomiczne, drukowanie 3D, nanotechnologia, biotechnologia, materiałoznawstwo, magazynowanie energii i obliczenia kwantowe, żeby wymienić tylko kilka. 

Wiele z tych innowacji jest w powijakach, ale już osiągnęły punkt zwrotny w swoim rozwoju, ponieważ opierają się i wzmacniają nawzajem w fuzji technologii w świecie fizycznym, cyfrowym i biologicznym". (13)

Oczekuje również większej edukacji online, obejmującej „wykorzystywanie wirtualnej i rozszerzonej rzeczywistości" do „dramatycznej poprawy wyników edukacyjnych" (14), czujników „zainstalowanych w domach, ubraniach i akcesoriach, miastach, sieciach transportowych i energetycznych" (15 ) oraz inteligentnych miast z ich najważniejszymi „platformami danych". (16)

„Wszystko będzie inteligentne i połączone z Internetem", mówi Schwab, a dotyczy to także zwierząt, ponieważ „czujniki podłączone do bydła mogą komunikować się ze sobą za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej". (17)

Uwielbia ideę „inteligentnych fabryk komórek", które mogłyby umożliwić „przyspieszoną generację szczepionek" (18) i „technologie big-data". (19)

Zapewnia nas, że „dostarczą one nowych i innowacyjnych sposobów obsługi obywateli i klientów" (20) i będziemy musieli przestać sprzeciwiać się przedsiębiorstwom czerpiącym zyski z wykorzystywania i sprzedawania informacji o każdym aspekcie naszego życia osobistego.

„Zbudowanie zaufania do danych i algorytmów wykorzystywanych do podejmowania decyzji będzie miało kluczowe znaczenie" — podkreśla Schwab. „Obawy obywateli o prywatność i ustanowienie odpowiedzialności w strukturach biznesowych i prawnych będą wymagały korekty myślenia". (21)

W ostatecznym rozrachunku jasne jest, że cała ta ekscytacja technologiczna obraca się wyłącznie wokół zysku lub „wartości", jak woli Schwab w swojej korporacyjnej nowomowie XXI wieku.

W ten sposób technologia blockchain będzie fantastyczna i wywoła „eksplozję aktywów zbywalnych, ponieważ w łańcuchu blokowym mogą być hostowane wszelkiego rodzaju wymiany wartości". (22)

Wykorzystanie technologii księgi rozproszonej, dodaje Schwab, „może być siłą napędową masowych przepływów wartości w produktach i usługach cyfrowych, zapewniając bezpieczne tożsamości cyfrowe, które mogą sprawić, że nowe rynki będą dostępne dla każdego, kto ma dostęp do Internetu". (23)

Ogólnie rzecz biorąc, interes 4IR dla rządzącej elity biznesowej polega na tym, że „stworzy całkowicie nowe źródła wartości" (24) i „da początek ekosystemom tworzenia wartości, których nie można sobie wyobrazić, gdy umysł utknął w trzecim Rewolucja". (25)

Technologie 4IR, wdrażane za pośrednictwem 5G, stanowią bezprecedensowe zagrożenie dla naszej wolności, jak przyznaje Schwab: „Narzędzia czwartej rewolucji przemysłowej umożliwiają nowe formy nadzoru i inne środki kontroli, które są sprzeczne ze zdrowymi, otwartymi społeczeństwami". (26)

Ale to nie powstrzymuje go przed przedstawianiem ich w pozytywnym świetle, jak deklaruje, że „przestępczość publiczna prawdopodobnie spadnie dzięki konwergencji czujników, kamer, sztucznej inteligencji i oprogramowania do rozpoznawania twarzy". (27)

Z pewnym upodobaniem opisuje, w jaki sposób te technologie „mogą wdzierać się w dotychczasową prywatną przestrzeń naszych umysłów, czytając nasze myśli i wpływając na nasze zachowanie". (28)

Schwab przewiduje: „Wraz z poprawą zdolności w tym obszarze, wzrośnie pokusa dla organów ścigania i sądów do stosowania technik określania prawdopodobieństwa działalności przestępczej, oceny winy, a nawet pobierania wspomnień bezpośrednio z mózgów ludzi. Nawet przekroczenie granicy państwowej może pewnego dnia wiązać się ze szczegółowym skanowaniem mózgu w celu oceny zagrożenia bezpieczeństwa jednostki". (29)

Są chwile, kiedy szef WEF daje się ponieść pasji do przyszłości science-fiction, w której „długodystansowe podróże w kosmos i fuzja jądrowa są powszechne" (30) i w której „następny modny model biznesowy" może obejmować kogoś „wymieniając dostęp do swoich myśli na oszczędzającą czas opcję wpisywania posta w mediach społecznościowych tylko myślą". (31)

Mówienie o „turystyce kosmicznej" pod tytułem „Czwarta rewolucja przemysłowa i ostateczna granica" (32) jest niemal zabawne, podobnie jak jego sugestia, że „świat pełen dronów oferuje świat pełen możliwości". (33)

Ale im dalej czytelnik wkracza w świat przedstawiony w książkach Schwaba, tym mniej wydaje się to śmieszne.

Prawda jest taka, że ta bardzo wpływowa postać, znajdująca się w centrum obecnie tworzonego nowego globalnego porządku, jest totalnym transhumanistą, który marzy o końcu naturalnego zdrowego życia ludzkiego i społeczności.

Schwab powtarza tę wiadomość raz za razem, jakby chcąc być pewni, że zostaliśmy należycie ostrzeżeni.

„Oszałamiające innowacje wywołane przez czwartą rewolucję przemysłową, od biotechnologii po sztuczną inteligencję, na nowo definiują, co to znaczy być człowiekiem" (34).

„Przyszłość rzuci wyzwanie naszemu zrozumieniu, co to znaczy być człowiekiem, zarówno z biologicznego, jak i społecznego punktu widzenia". (35)

„Już postępy w neurotechnologii i biotechnologii zmuszają nas do kwestionowania, co to znaczy być człowiekiem". (36)

Wyjaśnia to bardziej szczegółowo w Shaping the Future of the Fourth Industrial Revolution: „Technologie czwartej rewolucji przemysłowej nie przestaną stać się częścią otaczającego nas świata fizycznego — staną się częścią nas. Rzeczywiście, niektórzy z nas już czują, że nasze smartfony stały się przedłużeniem nas samych. 

Dzisiejsze urządzenia zewnętrzne — od komputerów do noszenia na ciele po zestawy słuchawkowe rzeczywistości wirtualnej — prawie na pewno zostaną wszczepione do naszych ciał i mózgów. Egzoszkielety i protezy zwiększą naszą siłę fizyczną, a postępy w neurotechnologii poprawią nasze zdolności poznawcze. 

Będziemy mogli lepiej manipulować własnymi genami i genami naszych dzieci. Te wydarzenia rodzą głębokie pytania: gdzie wyznaczamy granicę między człowiekiem a maszyną? Co to znaczy być człowiekiem?" (37)

Cały rozdział tej książki poświęcony jest tematowi „Zmienianie istoty ludzkiej". Tutaj ślini się nad „zdolnością nowych technologii do dosłownie stania się częścią nas" i przywołuje przyszłość cyborgów obejmującą „ciekawe mieszanki cyfrowego i analogowego życia, które na nowo zdefiniują naszą naturę". (38)

Pisze: „Technologie te będą działały w ramach naszej własnej biologii i zmienią sposób, w jaki łączymy się ze światem. Potrafią przekraczać granice ciała i umysłu, wzmacniać nasze zdolności fizyczne, a nawet mieć trwały wpływ na samo życie". (39)

Żadne naruszenie nie wydaje się posuwać się za daleko dla Schwaba, który marzy o „aktywnych wszczepialnych mikroczipach, które przełamują barierę skórną naszych ciał", „inteligentnych tatuażach", „obliczeniach biologicznych" i „organizmach zaprojektowanych na zamówienie". (40)

Z przyjemnością informuje, że „czujniki, przełączniki pamięci i obwody mogą być zakodowane w powszechnych ludzkich bakteriach jelitowych" (41), że „Inteligentny pył, macierze pełnych komputerów z antenami, z których każda jest znacznie mniejsza niż ziarnko piasku się wewnątrz ciała" i że „wszczepione urządzenia prawdopodobnie pomogą również komunikować myśli wyrażane zwykle werbalnie za pomocą 'wbudowanego' smartfona oraz potencjalnie niewyrażone myśli lub nastroje poprzez odczytywanie fal mózgowych i innych sygnałów". (42)

„Biologia syntetyczna" jest na horyzoncie w świecie 4IR Schwaba, dając technokratycznym kapitalistycznym władcom świata „zdolność dostosowywania organizmów poprzez pisanie DNA". (43)

Idea neurotechnologii, w których ludzie będą mieli wszczepione w mózg w pełni sztuczne wspomnienia, wystarczy, aby niektórzy z nas poczuli się słabo, podobnie jak „perspektywa połączenia naszych mózgów z VR za pomocą modemów korowych, implantów lub nanobotów". (44)

Niewiele jest pocieszenia, gdy dowiadujesz się, że to wszystko – oczywiście! – w większym interesie kapitalistycznego spekulanta, ponieważ „zapowiada nowe przemysły i systemy tworzenia wartości" i „reprezentuje możliwość stworzenia zupełnie nowych systemów wartości w Czwartej Rewolucji Przemysłowej". (45)

A co z „biodrukowaniem tkanek organicznych" (46) lub sugestią, że „zwierzęta mogą być potencjalnie wykorzystywane do produkcji leków i innych form leczenia"? (47)

Czy ktoś ma zastrzeżenia etyczne?

Wszystko to jest ewidentnie dobre dla Schwaba, który z radością ogłasza: „Dzień, w którym krowy są tak skonstruowane, aby produkowały w swoim [sic] mleku pierwiastek krzepnięcia krwi, którego brakuje hemofilom, nie jest odległy. Naukowcy już rozpoczęli inżynierię genomów świń w celu wyhodowania organów nadających się do przeszczepów u ludzi". (48)

Robi się jeszcze bardziej niepokojący. Od czasu złowrogiego programu eugeniki nazistowskich Niemiec, w których narodził się Schwab, ta nauka jest uważana przez ludzkie społeczeństwo za nie do przeoczenia.

Teraz jednak ewidentnie czuje, że eugenika jest spowodowana odrodzeniem, ogłaszając w odniesieniu do edycji genetycznej: „To, że teraz znacznie łatwiej jest precyzyjnie manipulować ludzkim genomem w zdolnych do życia embrionach, oznacza, że prawdopodobnie zobaczymy nadejście zaprojektowanych dzieci w przyszłości, którzy posiadają określone cechy lub są odporne na określoną chorobę". (49)

W osławionym traktacie transhumanistycznym z 2002 roku I, Cyborg , Kevin Warwick przewiduje: „Ludzie będą mogli ewoluować, wykorzystując superinteligencję i dodatkowe zdolności oferowane przez maszyny przyszłości, łącząc się z nimi. 

Wszystko to wskazuje na rozwój nowego gatunku ludzkiego, znanego w świecie science-fiction jako „cyborgi". Nie oznacza to, że każdy musi zostać cyborgiem. Jeśli jesteś zadowolony ze swojego stanu jako człowieka, to niech tak będzie, możesz pozostać takim, jakim jesteś. 

Ale uważaj – tak jak my, ludzie, oddzieliliśmy się od naszych kuzynów szympansów lata temu, tak cyborgi oddzielą się od ludzi. Ci, którzy pozostaną jako ludzie, prawdopodobnie staną się podgatunkiem. Faktycznie będą szympansami przyszłości". (50)

Schwab wydaje się sugerować tę samą przyszłość „wyższej" wzmocnionej sztucznej elity transludzkiej oddzielającej się od naturalnego motłochu, w tym szczególnie potępiającym fragmencie z Czwartej rewolucji przemysłowej : „Jesteśmy u progu radykalnej zmiany systemowej, która wymaga ludzi do ciągłej adaptacji. W rezultacie możemy być świadkami rosnącego stopnia polaryzacji na świecie, naznaczonej przez tych, którzy popierają zmianę, w porównaniu z tymi, którzy się jej opierają.

„To powoduje powstanie nierówności, która wykracza poza opisaną wcześniej społeczną. Ta ontologiczna nierówność oddzieli tych, którzy się dostosowują, od tych, którzy się opierają — materialnych zwycięzców i przegranych w każdym znaczeniu tego słowa. 

Zwycięzcy mogą nawet skorzystać z jakiejś formy radykalnej poprawy ludzkiej, generowanej przez niektóre segmenty czwartej rewolucji przemysłowej (takiej jak inżynieria genetyczna), z której przegrani będą pozbawieni. Grozi to powstaniem konfliktów klasowych i innych starć, jakich nie widzieliśmy wcześniej". (51)

Schwab już w 2016 r. mówił o „wielkiej transformacji" (52) i jest wyraźnie zdeterminowany, aby zrobić wszystko, co w jego mocy, aby doprowadzić do swojego inspirowanego eugeniką transhumanistycznego świata sztuczności, nadzoru, kontroli i wykładniczego zysku.

Jednak, jak ujawnił jego odniesienie powyżej do „konfliktów klasowych", jest wyraźnie zaniepokojony możliwością „społecznego oporu" (53) i tym, jak się będzie rozwijać, „jeśli technologie spotkają się z dużym oporem ze strony społeczeństwa". (54)

Coroczne buntowania się WEF Schwaba w Davos od dawna spotykają się z antykapitalistycznymi protestami i pomimo obecnego paraliżu radykalnej lewicy doskonale zdaje sobie sprawę z możliwości ponownego i być może szerszego sprzeciwu wobec jego projektu, z ryzykiem „urazy, strachu i politycznego luzu". (55)

W swojej najnowszej książce przedstawia kontekst historyczny, zauważając, że „antyglobalizacja była silna w okresie poprzedzającym rok 1914 i do roku 1918, a następnie mniej w latach dwudziestych, ale ponownie wybuchła w latach trzydziestych w wyniku Wielkiego Kryzysu" . (56)

Zauważa, że na początku XXI wieku „polityczny i społeczny sprzeciw wobec globalizacji nieustannie nabierał siły" (57) mówi, że „niepokoje społeczne" były szeroko rozpowszechnione na całym świecie w ciągu ostatnich dwóch lat, przytaczając między innymi Gilets Jaunes we Francji i przywołuje „mroczny scenariusz", że „to samo może się powtórzyć". (58)

Jak więc uczciwy technokrata ma rozwijać swoją ulubioną przyszłość dla świata bez zgody globalnej opinii publicznej? Jak Schwab i jego przyjaciele-miliarderzy mogą narzucić swoje ulubione społeczeństwo reszcie z nas?

Jedną z odpowiedzi jest bezlitosna propaganda prania mózgów, masowo wypuszczana przez środki masowego przekazu i środowiska akademickie należące do 1% elity – co lubią nazywać „narracją".

Dla Schwaba niechęć większości ludzkości do wskoczenia na pokład jego ekspresu 4IR odzwierciedla tragedię, że „światowi brakuje spójnej, pozytywnej i wspólnej narracji, która nakreśla możliwości i wyzwania czwartej rewolucji przemysłowej, narracji, która jest niezbędna, jeśli mają na celu wzmocnienie zróżnicowanego zestawu jednostek i społeczności oraz uniknięcie powszechnego sprzeciwu wobec zachodzących fundamentalnych zmian". (59)

Dodaje: „Dlatego bardzo ważne jest, abyśmy poświęcali uwagę i energię we współpracę wielostronną ponad granicami akademickimi, społecznymi, politycznymi, krajowymi i branżowymi. Te interakcje i współpraca są potrzebne do tworzenia pozytywnych, wspólnych i pełnych nadziei narracji, umożliwiających jednostkom i grupom ze wszystkich części świata uczestniczenie w trwających przemianach i czerpanie z nich korzyści". (60)

Jedna z tych „narracji" wybiela powody, dla których technologia 4IR musi być jak najszybciej zainstalowana na całym świecie.

Schwab jest sfrustrowany, że „ponad połowa światowej populacji – około 3,9 miliarda ludzi – nadal nie ma dostępu do Internetu" (61), a 85% populacji krajów rozwijających się pozostaje offline, a zatem poza zasięgiem, w porównaniu z 22%. w rozwiniętym świecie.

Rzeczywistym celem 4IR jest wykorzystanie tych populacji dla zysku poprzez globalny technoimperializm, ale oczywiście nie można tego stwierdzić w propagandowej „narracji" wymaganej do sprzedaży planu.

Zamiast tego, ich misja musi być przedstawiona, tak jak robi to sam Schwab, jako próba „rozwoju technologii i systemów, które służą do dystrybucji wartości ekonomicznych i społecznych, takich jak dochód, możliwości i wolność wśród wszystkich interesariuszy". (62)

Pobożnie pozuje na strażnika obudzonych wartości liberalnych, deklarując: „Myślenie włączające wykracza poza myślenie o ubóstwie lub społecznościach marginalizowanych po prostu jako o aberracji — coś, co możemy rozwiązać. Zmusza nas do uświadomienia sobie, że „nasze przywileje znajdują się na tej samej mapie, co ich cierpienie". Wykracza poza dochody i uprawnienia, choć te pozostają ważne. Zamiast tego włączenie interesariuszy i dystrybucja korzyści poszerzają wolności dla wszystkich". (63)

Ta sama technika fałszywej „narracji" zaprojektowanej, by oszukać dobrze myślących obywateli do wspierania imperialistycznego kapitalistycznego planu, była szeroko stosowana w odniesieniu do zmian klimatycznych.

Schwab jest oczywiście wielkim fanem Grety Thunberg , która ledwo wstała z chodnika po proteście jednej dziewczyny w Sztokholmie, zanim została zabrana, by przemówić do WEF w Davos.

Jest także zwolennikiem proponowanego globalnego Nowego Ładu dla Natury , w szczególności poprzez Voice for the Planet , który został uruchomiony w WEF w Davos w 2019 roku przez Global Shapers, organizację zajmującą się praniem mózgu młodzieży stworzoną przez Schwaba w 2011 roku i trafnie opisaną przez dziennikarza śledczego Cory Morningstar jako „groteskowy pokaz nadużyć korporacyjnych w przebraniu dobra".

W swojej książce z 2020 r. Schwab tak naprawdę przedstawia sposób, w jaki fałszywy „aktywizm młodzieżowy" jest wykorzystywany do realizacji jego kapitalistycznych celów.

Pisze w niezwykle szczerym fragmencie: „Aktywizm młodzieży wzrasta na całym świecie, będąc zrewolucjonizowanym przez media społecznościowe, które zwiększają mobilizację w stopniu, który byłby wcześniej niemożliwy. Przybiera wiele różnych form, od niezinstytucjonalizowanego udziału w życiu politycznym po demonstracje i protesty, i dotyczy tak różnych kwestii, jak zmiana klimatu, reformy gospodarcze, równość płci i prawa LGBTQ. Młode pokolenie jest zdecydowanie w awangardzie zmian społecznych. Nie ma wątpliwości, że będzie katalizatorem zmian i źródłem krytycznego rozmachu dla Wielkiego Resetu". (64)

W rzeczywistości ultraprzemysłowa przyszłość proponowana przez Schwab jest oczywiście czymś innym niż zieleń. Nie interesuje go przyroda, ale „kapitał naturalny" i „zachęcanie do inwestowania w zielone i społeczne rynki graniczne". (65)

Zanieczyszczenie oznacza zysk, a kryzys środowiskowy to tylko kolejna okazja biznesowa, jak szczegółowo opisuje w Czwartej rewolucji przemysłowej : „W tym rewolucyjnym nowym systemie przemysłowym dwutlenek węgla zamienia się z zanieczyszczenia cieplarnianego w aktywa, a ekonomia wychwytywania i składowania dwutlenku węgla zmienia się z bycie kosztem i zanieczyszczeniem obniża się, stając się zyskownymi obiektami do wychwytywania dwutlenku węgla i wykorzystywania ich do produkcji. 

Co ważniejsze, pomoże firmom, rządom i obywatelom stać się bardziej świadomymi i zaangażowanymi w strategie aktywnego odnawiania kapitału naturalnego, umożliwiając inteligentne i regeneracyjne wykorzystanie kapitału naturalnego do kierowania zrównoważoną produkcją i konsumpcją oraz dając przestrzeń do odbudowy bioróżnorodności na zagrożonych obszarach ". (66)

„Rozwiązania" Schwaba na łamiące serce szkody wyrządzone naszemu światu naturalnemu przez przemysłowy kapitalizm zawierają więcej tej samej trucizny, z wyjątkiem gorszych.

Geoinżynieria jest jedną z jego ulubionych dziedzin: „Propozycje obejmują instalację gigantycznych luster w stratosferze, które odbijałyby promienie słoneczne, chemiczne rozsiewanie atmosfery w celu zwiększenia opadów deszczu oraz rozmieszczenie dużych maszyn do usuwania dwutlenku węgla z powietrza". (67)

I dodaje: „Obecnie wymyśla się nowe podejścia poprzez połączenie technologii Czwartej Rewolucji Przemysłowej, takich jak nanocząstki i inne zaawansowane materiały". (68)

Podobnie jak wszystkie przedsiębiorstwa i prokapitalistyczne organizacje pozarządowe wspierające zagrożony Nowy Ład dla Natury, Schwab jest całkowicie i głęboko niezielony.

Według niego „ostateczna możliwość" „czystej" i „zrównoważonej" energii obejmuje syntezę jądrową (69) i nie może się doczekać dnia, w którym satelity „pokryją planetę ścieżkami komunikacyjnymi, które mogą pomóc połączyć ponad 4 miliardy ludzi nadal nie ma dostępu online". (70)

Schwab również bardzo żałuje całej tej biurokracji, która zapobiega nieskrępowanemu marszowi żywności GMO, ostrzegając, że „światowe bezpieczeństwo żywnościowe zostanie jednak osiągnięte tylko wtedy, gdy przepisy dotyczące genetycznie zmodyfikowanej żywności zostaną dostosowane tak, aby odzwierciedlały rzeczywistość, w której edycja genów oferuje precyzyjne, skuteczna i bezpieczna metoda doskonalenia upraw". (71)

Nowy porządek przewidziany przez Schwaba obejmie cały świat i dlatego do jego narzucenia potrzebny jest globalny rząd, jak wielokrotnie stwierdza.

Jego preferowana przyszłość „nastanie tylko dzięki lepszemu globalnemu zarządzaniu" (72), nalega. Potrzebna jest „pewna forma skutecznego globalnego zarządzania" (73).

Problem, jaki mamy dzisiaj, polega na możliwym „deficycie porządku globalnego" (74), który twierdzi, dodając nieprawdopodobne, że Światowa Organizacja Zdrowia „jest obarczona ograniczonymi i malejącymi zasobami". (75)

To, co naprawdę mówi, to to, że jego społeczeństwo 4IR/wielkiego resetu będzie funkcjonować tylko wtedy, gdy zostanie narzucone jednocześnie na całym świecie, w przeciwnym razie „zostaniemy sparaliżowani w naszych próbach stawienia czoła globalnym wyzwaniom i reagowania na nie". (76)

Przyznaje: „W skrócie, globalne zarządzanie jest ogniwem wszystkich tych innych kwestii". (77)

To wszechogarniające imperium bardzo marszczy brwi na pomysł, by jakakolwiek konkretna populacja demokratycznie zdecydowała się obrać inną drogę. To „ryzyko izolacji od globalnych norm, narażając te narody na ryzyko zostania marudami nowej gospodarki cyfrowej" (78) ostrzega Schwab.

Każde poczucie autonomii i oddolnej przynależności jest uważane za zagrożenie z imperialistycznej perspektywy Schwaba i ma zostać wykorzenione w ramach 4IR.

Pisze: „Człowiek najściślej identyfikował swoje życie z miejscem, grupą etniczną, konkretną kulturą, a nawet językiem. Pojawienie się zaangażowania online i zwiększona ekspozycja na pomysły z innych kultur oznacza, że tożsamości są teraz bardziej wymienne niż wcześniej… Dzięki połączeniu historycznych wzorców migracji i taniej łączności struktury rodzinne są redefiniowane". (79)

Prawdziwa demokracja zasadniczo należy do tej samej kategorii dla Schwaba. Wie, że większość ludzi nie zgodzi się dobrowolnie na plany zniszczenia ich życia i zniewolenia ich przez globalny techno-faszystowski system wyzysku, więc danie im głosu w tej sprawie po prostu nie wchodzi w grę.

Właśnie dlatego koncepcja „interesariuszy" jest tak ważna dla projektu Schwaba. Jak omówiono powyżej, jest to negacja demokracji, z jej naciskiem na „docieranie do grup interesariuszy w celu budowania rozwiązań". (80)

Jeśli społeczeństwo, ludzie, są włączeni w ten proces, to tylko na poziomie powierzchownym. Agenda została już z góry ustalona, a decyzje podjęte za kulisami.

Schwab skutecznie to przyznaje, pisząc: „Musimy ponownie nawiązać dialog między wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby zapewnić wzajemne zrozumienie, które dodatkowo buduje kulturę zaufania wśród organów regulacyjnych, organizacji pozarządowych, specjalistów i naukowców. Należy również wziąć pod uwagę opinię publiczną, ponieważ musi ona uczestniczyć w demokratycznym kształtowaniu rozwoju biotechnologicznego, który wpływa na społeczeństwo, jednostki i kultury". (81)

Tak więc opinia publiczna musi być „również" brana pod uwagę, jako refleksja. Nawet nie konsultowano się bezpośrednio, po prostu „rozważano"! A rolą ludzi, demos, będzie jedynie „uczestnictwo" w „kształtowaniu" rozwoju biotechnologicznego. Możliwość faktycznego odrzucenia przez społeczeństwo samej idei rozwoju biotechnologii została całkowicie usunięta dzięki świadomie wbudowanym założeniom formuły interesariuszy.

To samo przesłanie jest zawarte w nagłówku konkluzji Schwaba do kształtowania przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej : „Co możesz zrobić, aby ukształtować czwartą rewolucję przemysłową". (82) Technotyranii nie można zakwestionować ani powstrzymać, a jedynie „ukształtować".

Schwab używa terminu „przywództwo systemowe", aby opisać głęboko antydemokratyczny sposób, w jaki 1% narzuca nam wszystkim swój program, nie dając nam szansy powiedzenia „nie".

Pisze: „Przywództwo systemowe polega na kultywowaniu wspólnej wizji zmian – współpracy ze wszystkimi interesariuszami globalnego społeczeństwa – a następnie działaniu na jej podstawie, aby zmienić sposób, w jaki system przynosi korzyści i komu. Przywództwo systemowe wymaga działania ze strony wszystkich interesariuszy, w tym osób fizycznych, kadry kierowniczej, osób mających wpływ społeczny i decydentów". (83)

Odnosi się do tej kontroli odgórnej w pełnym spektrum jako „systemowego zarządzania ludzką egzystencją" (84), chociaż inni mogą preferować termin „totalitaryzm".

Jedną z cech wyróżniających historyczny faszyzm we Włoszech i Niemczech był zniecierpliwienie niewygodnymi ograniczeniami narzucanymi klasie rządzącej („Naród" w języku faszystowskim) przez demokrację i liberalizm polityczny.

Wszystko to musiało zostać zmiecione z drogi, aby umożliwić Blitzkrieg przyspieszonej „modernizacji".

Widzimy, że ten sam duch odradza się w wezwaniach Schwaba do „zwinnego zarządzania", w których twierdzi on, że „tempo rozwoju technologicznego i szereg cech charakterystycznych technologii sprawia, że poprzednie cykle i procesy kształtowania polityki są nieodpowiednie". (85)

Pisze: „Pomysł zreformowania modeli zarządzania w celu radzenia sobie z nowymi technologiami nie jest nowy, ale pilność, aby to zrobić, jest znacznie większa w świetle potęgi dzisiejszych wschodzących technologii… koncepcja sprawnego zarządzania stara się dopasować zwinność, płynność , elastyczność i adaptacyjność samych technologii oraz przyjmujących je podmiotów sektora prywatnego". (86)

Sformułowanie „reformowanie modeli zarządzania w celu radzenia sobie z nowymi technologiami" naprawdę zdradza tutaj grę. Podobnie jak w faszyzmie, struktury społeczne muszą zostać wynalezione na nowo, aby dostosować się do wymogów kapitalizmu i jego technologii zwiększających zyski.

Schwab wyjaśnia, że jego „zwinne zarządzanie" obejmowałoby tworzenie tak zwanych laboratoriów politycznych – „chronionych przestrzeni w rządzie z wyraźnym mandatem do eksperymentowania z nowymi metodami opracowywania polityki przy użyciu zasad zwinnych" – oraz „zachęcania do współpracy między rządami i przedsiębiorstwami w celu tworzenia „piaskownice rozwojowe" i „eksperymentalne stanowiska testowe" do opracowywania przepisów przy użyciu podejścia iteracyjnego, międzysektorowego i elastycznego". (87)

Dla Schwaba rolą państwa jest wspieranie celów kapitalistycznych, a nie poddawanie ich jakiejkolwiek formie kontroli. Chociaż wszyscy opowiadają się za rolą państwa w umożliwieniu korporacyjnego przejęcia naszego życia, mniej zależy mu na jego funkcji regulacyjnej, która może spowolnić napływ zysków do rąk prywatnych, dlatego przewiduje „rozwój ekosystemy prywatnych regulatorów, konkurujących na rynkach". (88)

W swojej książce z 2018 r. Schwab omawia problem nieznośnych przepisów i tego, jak najlepiej „przezwyciężyć te ograniczenia" w kontekście danych i prywatności.

Wymyśla propozycję „publiczno-prywatnych umów o udostępnianiu danych, które 'tłuką szkło w nagłych wypadkach'. Wchodzą one w grę tylko we wcześniej uzgodnionych sytuacjach nadzwyczajnych (takich jak pandemia) i mogą pomóc zmniejszyć opóźnienia i poprawić koordynację służb ratowniczych, tymczasowo umożliwiając udostępnianie danych, które w normalnych okolicznościach byłoby nielegalne". (89)

Co zabawne, dwa lata później rzeczywiście doszło do „pandemii" i te „z góry uzgodnione nadzwyczajne okoliczności" stały się rzeczywistością.

Nie powinno to być dla Schwaba zbyt wielką niespodzianką, ponieważ jego WEF był współgospodarzem niesławnej konferencji Event 201 w październiku 2019 r., która była modelem fikcyjnej pandemii koronawirusa .

I zmarnował niewiele czasu na wydanie nowej książki Covid-19: The Great Reset , której współautorem jest Thierry Malleret, który prowadzi coś, co nazywa się Miesięcznym Barometrem , „zwięzłą analizę predykcyjną dostarczaną prywatnym inwestorom, globalnym dyrektorom generalnym i opinii - i decydentów". (90)

Opublikowana w lipcu 2020 r. książka ma na celu rozwinięcie „domysłów i pomysłów na temat tego, jak mógłby, a może powinien wyglądać świat po pandemii". (91)

Schwab i Malleret przyznają, że Covid-19 jest „jedną z najmniej śmiertelnych pandemii, jakich świat doświadczył w ciągu ostatnich 2000 lat", dodając, że „konsekwencje COVID-19 pod względem zdrowia i śmiertelności będą łagodne w porównaniu do poprzednich pandemii". . (92)

Dodają: „Nie stanowi zagrożenia egzystencjalnego ani szoku, który odciśnie piętno na ludności świata na dziesięciolecia". (93)

Jednak, co niewiarygodne, ta „łagodna" choroba jest jednocześnie przedstawiana jako pretekst do bezprecedensowej zmiany społecznej pod hasłem „Wielkiego Resetu"!

I choć wyraźnie deklarują, że Covid-19 nie stanowi większego „szoku", autorzy wielokrotnie używają tego samego terminu, aby opisać szerszy wpływ kryzysu.

Schwab i Malleret umieszczają Covid-19 w długiej tradycji wydarzeń, które ułatwiły nagłe i znaczące zmiany w naszych społeczeństwach.

W szczególności powołują się na II wojnę światową: „Druga wojna światowa była kwintesencją wojny transformacyjnej, wywołując nie tylko fundamentalne zmiany w globalnym porządku i globalnej gospodarce, ale także pociągająca za sobą radykalne zmiany w postawach i przekonaniach społecznych, które ostatecznie utorowały drogę dla radykalnie nowych polityki i postanowienia dotyczące umów społecznych (np. kobiety przystępujące do pracy, zanim zostaną wyborcami). 

Istnieją oczywiście zasadnicze różnice między pandemią a wojną (które szczegółowo omówimy na następnych stronach), ale skala ich transformacyjnej mocy jest porównywalna. Oba mają potencjał, by stać się transformacyjnym kryzysem o niewyobrażalnych wcześniej proporcjach". (94)

Dołączają również do wielu współczesnych „teoretyków spiskowych", dokonując bezpośredniego porównania między Covid-19 a 9/11: „Tak właśnie stało się po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 r. Na całym świecie nowe środki bezpieczeństwa, takie jak stosowanie szeroko rozpowszechnionych kamer, normą stało się wymaganie elektronicznych legitymacji i logowania pracowników lub gości. W tamtych czasach środki te uważano za ekstremalne, ale dziś są stosowane wszędzie i uważane za „normalne". (95)

Kiedy jakikolwiek tyran deklaruje prawo do rządzenia społeczeństwem bez brania pod uwagę jego poglądów, lubią uzasadniać swoją dyktaturę twierdzeniem, że mają do tego moralne prawo, ponieważ są „oświeceni".

To samo dotyczy napędzanej przez Covid tyranii wielkiego resetu Schwaba, którą książka kategoryzuje jako „oświecone przywództwo", dodając: „Niektórzy przywódcy i decydenci, którzy byli już na czele walki ze zmianami klimatu, mogą chcieć podjąć wykorzystanie szoku wywołanego przez pandemię do wprowadzenia długotrwałych i szerszych zmian środowiskowych. W efekcie zrobią „dobry użytek" z pandemii, nie pozwalając, by kryzys się zmarnował". (96)

Globalna kapitalistyczna elita rządząca z pewnością robi wszystko, co w jej mocy, aby „wykorzystać szok wywołany paniką", zapewniając nas wszystkich od najwcześniejszych dni wybuchu, że z jakiegoś niezgłębionego powodu nic w naszym życiu nie może być znów to samo.

Schwab i Malleret są nieuchronnie entuzjastycznie nastawieni do używania ramek New Normal, pomimo przyznania, że wirus był zawsze „łagodny".

„To nasz decydujący moment", piją. „Wiele rzeczy zmieni się na zawsze". „Wyłoni się nowy świat". „Przewrót społeczny wywołany przez COVID-19 będzie trwał przez lata, a być może pokolenia". „Wielu z nas zastanawia się, kiedy wszystko wróci do normy. Krótka odpowiedź brzmi: nigdy". (97)

Posuwają się nawet do zaproponowania nowego historycznego rozdziału między „erą przed pandemią" a „światem po pandemii". (98)

Piszą: „Nadchodzą radykalne zmiany o takich konsekwencjach, że niektórzy eksperci odwołują się do ery „przed koronawirusem" (BC) i „po koronawirusie" (AC). Nadal będziemy zaskakiwać zarówno szybkością, jak i nieoczekiwanym charakterem tych zmian – gdy się ze sobą połączą, wywołają konsekwencje drugiego, trzeciego, czwartego i więcej rzędu, kaskadowe efekty i nieprzewidziane skutki. 

W ten sposób ukształtują „nową normalność" radykalnie odmienną od tej, którą będziemy stopniowo porzucać. Wiele z naszych przekonań i założeń dotyczących tego, jak świat może lub powinien wyglądać, zostanie w tym procesie rozbitych". (99)

W 2016 r. Schwab spoglądał w przyszłość „nowych sposobów wykorzystania technologii do zmiany zachowania" (100) i przewidywał: „Skala i zasięg rozwijającej się rewolucji technologicznej wprowadzi zmiany gospodarcze, społeczne i kulturowe o tak fenomenalnych proporcjach, że są prawie niemożliwe do wyobrażenia". (101)

Jednym ze sposobów, w jaki miał nadzieję, że jego technokratyczny program zostanie rozwinięty, jest, jak już zauważyliśmy, fałszywe „rozwiązania" zmian klimatycznych proponowane przez fałszywych zielonych kapitalistów .

Pod tytułem „reset środowiskowy" Schwab i Malleret stwierdzają: „Na pierwszy rzut oka pandemia i środowisko mogą wydawać się tylko daleko spokrewnionymi kuzynami; ale są one znacznie bliższe i bardziej powiązane, niż nam się wydaje". (102)

Jednym z powiązań jest to, że zarówno „kryzys" klimatyczny, jak i wirusowy zostały wykorzystane przez WEF i ich podobne do forsowania swojego programu globalnego zarządzania. Jak ujął to Schwab i jego współautor, „mają one charakter globalny i dlatego można się nimi zająć jedynie w sposób globalnie skoordynowany". (103)

Innym ogniwem jest sposób, w jaki „gospodarka po pandemii" i „zielona gospodarka" (104) wiążą się z ogromnymi zyskami w dużej mierze dla tych samych sektorów wielkiego biznesu.

Covid-19 był ewidentnie świetną wiadomością dla tych kapitalistów, którzy mają nadzieję zarobić na niszczeniu środowiska, o czym donoszą Schwab i Malleret: „Przekonanie, że strategie ESG skorzystały na pandemii i najprawdopodobniej przyniosą dalsze korzyści, potwierdzają różne badania i raporty. Wczesne dane pokazują, że sektor zrównoważonego rozwoju osiągnął lepsze wyniki niż konwencjonalne fundusze w pierwszym kwartale 2020 roku". (105)

Kapitalistyczne rekiny z tak zwanego „sektora zrównoważonego rozwoju" z radością zacierają ręce na widok wszystkich pieniędzy, jakie mogą zarobić z wielkiego faszystowskiego resetu pod pretekstem Covida, w którym państwo jest instrumentalizowane, by finansować ich obłudne spekulacje .

Uwaga Schwab i Malleret: „Kluczem do przyciągnięcia prywatnego kapitału do nowych źródeł pozytywnej dla przyrody wartości ekonomicznej będzie zmiana kluczowych dźwigni politycznych i zachęt w zakresie finansów publicznych w ramach szerszego resetu gospodarczego". (106)

„W dokumencie strategicznym przygotowanym przez Systemiq we współpracy ze Światowym Forum Ekonomicznym szacuje się, że budowanie gospodarki sprzyjającej przyrodzie może kosztować ponad 10 bilionów dolarów rocznie do 2030 roku… Resetowanie środowiska nie powinno być postrzegane jako koszt, ale raczej jako inwestycja, która wygeneruje działalność gospodarczą i możliwości zatrudnienia". (107)

Biorąc pod uwagę przeplatanie się kryzysu klimatycznego i kryzysu Covid, przedstawione przez Schwaba, możemy spekulować, że pierwotny plan zakładał przeforsowanie resetu Nowej Normalności na tle kryzysu klimatycznego.

Ale najwyraźniej cała ta reklama Grety Thunberg i wspieranej przez wielki biznes Rebelii Wymierania nie wywołała wystarczającej paniki, by uzasadnić takie środki.

Covid-19 doskonale służy celom Schwaba, ponieważ natychmiastowa pilność, jaką przedstawia, pozwala przyspieszyć i przyspieszyć cały proces bez należytej kontroli.

„Ta kluczowa różnica między odpowiednimi horyzontami czasowymi pandemii a zmianami klimatu i utratą przyrody oznacza, że ryzyko pandemii wymaga natychmiastowych działań, po których nastąpi szybki rezultat, podczas gdy zmiana klimatu i utrata przyrody również wymagają natychmiastowego działania, ale wynik (lub „przyszła nagroda", w żargonie ekonomistów) nastąpi tylko z pewnym opóźnieniem". (108)

Dla Schwaba i jego przyjaciół Covid-19 jest wielkim akceleratorem wszystkiego, co od lat chcieli nam narzucić.

Jak mówi on i Malleret: „Pandemia wyraźnie zaostrza i przyspiesza trendy geopolityczne, które były widoczne już przed wybuchem kryzysu". (109)

„Pandemia wyznaczy punkt zwrotny, przyspieszając to przejście. To skrystalizowało sprawę i uniemożliwiło powrót do stanu sprzed pandemii". (110)

Ledwo mogą ukryć swoje zadowolenie z kierunku, w jakim obecnie obiera społeczeństwo: „Pandemia jeszcze bardziej przyspieszy innowacje, katalizując już zachodzące zmiany technologiczne (porównywalne z zaostrzeniem, jakie wywarła na inne podstawowe problemy globalne i krajowe) oraz „turbodoładowanie" jakimkolwiek cyfrowym biznesem lub cyfrowym wymiarem jakiegokolwiek biznesu". (111)

„Wraz z pandemią 'cyfrowa transformacja', o której tak wielu analityków mówi od lat, nie wiedząc dokładnie, co to znaczy, znalazła swój katalizator. Jednym z głównych efektów zamknięcia będzie ekspansja i postęp cyfrowego świata w zdecydowany i często trwały sposób.

„W kwietniu 2020 r. kilku liderów technologii zauważyło, jak szybko i radykalnie potrzeby spowodowane kryzysem zdrowotnym przyspieszyły przyjęcie szerokiej gamy technologii. W ciągu zaledwie miesiąca okazało się, że wiele firm pod względem absorpcji technologii przyspieszyło o kilka lat". (112)

Los oczywiście uśmiecha się do Klausa Schwaba, ponieważ ten kryzys Covid-19 na szczęście zdołał rozwinąć prawie każdy aspekt agendy, którą promował przez dziesięciolecia.

Dlatego on i Malleret z satysfakcją informują, że „pandemia przyspieszy przyjęcie automatyzacji w miejscu pracy i wprowadzenie większej liczby robotów w naszym życiu osobistym i zawodowym". (113)

Nie trzeba dodawać, że blokady na całym świecie zapewniły duży impuls finansowy firmom oferującym zakupy online.

Autorzy opowiadają: „Konsumenci potrzebują produktów, a jeśli nie mogą robić zakupów, nieuchronnie uciekają się do zakupów online. W miarę pojawiania się nawyku osoby, które nigdy wcześniej nie robiły zakupów online, poczują się z tym komfortowo, podczas gdy osoby, które wcześniej robiły zakupy online w niepełnym wymiarze godzin, prawdopodobnie będą na nim bardziej polegać. 

Stało się to widoczne podczas blokad. W Stanach Zjednoczonych Amazon i Walmart zatrudniły łącznie 250 000 pracowników, aby nadążyć za wzrostem popytu i zbudowały ogromną infrastrukturę do dostarczania online. Ten przyspieszający wzrost handlu elektronicznego oznacza, że giganci branży handlu internetowego prawdopodobnie wyjdą z kryzysu jeszcze silniejsi niż w erze przed pandemią". (114)

Dodają: „Ponieważ coraz więcej różnorodnych rzeczy i usług jest dostarczanych do nas za pośrednictwem naszych telefonów komórkowych i komputerów, firmy z sektorów tak odmiennych, jak e-commerce, operacje zbliżeniowe, treści cyfrowe, roboty i dostawy dronów (by wymienić tylko kilka) będą się rozwijać . Nieprzypadkowo firmy takie jak Alibaba, Amazon, Netflix czy Zoom wyszły z blokad jako „zwycięzcy". (115)

W następstwie możemy zasugerować, że to „nie przez przypadek" rządy, które zostały przejęte i kontrolowane przez wielki biznes, dzięki takim jak WEF, narzuciły „nową rzeczywistość", w której duże przedsiębiorstwa są „ zwycięzcy"…

Dobre wieści inspirowane przez Covid nigdy nie kończą się dla wszystkich sektorów biznesu, które mogą skorzystać na Czwartych Represjach Przemysłowych .

„Pandemia może okazać się dobrodziejstwem dla edukacji online" – donoszą Schwab i Malleret. „W Azji przejście na edukację online było szczególnie zauważalne, z gwałtownym wzrostem liczby cyfrowych zapisów studentów, znacznie wyższą wyceną firm zajmujących się edukacją online i większym kapitałem dostępnym dla start-upów „ed-tech"… Latem 2020 r. , kierunek trendu wydaje się jasny: świat edukacji, podobnie jak w przypadku wielu innych branż, stanie się częściowo wirtualny". (116)

Rozpoczęły się także sporty online: „Przez jakiś czas dystans społeczny może ograniczać uprawianie niektórych sportów, co z kolei przyniesie korzyści coraz potężniejszej ekspansji e-sportu. Technologia i cyfryzacja nigdy nie są daleko!". (117)

Podobna wiadomość pochodzi z sektora bankowego: „Interakcje bankowości internetowej wzrosły w czasie kryzysu do 90 procent, z 10 procent, bez spadku jakości i wzrostu zgodności". (118)

Inspirowane Covidem przejście do działalności online oczywiście przynosi korzyści Big Tech, który czerpie ogromne zyski z kryzysu, jak opisują autorzy: „Łączna wartość rynkowa wiodących firm technologicznych biła rekord za rekordem podczas blokad, a nawet wzrastała powyżej poziomów przed wybuchem epidemii… jest mało prawdopodobne, aby zjawisko to ustąpiło w najbliższym czasie, wręcz przeciwnie". (119)

Ale jest to również dobra wiadomość dla wszystkich zaangażowanych firm, które nie muszą już płacić ludziom za ich pracę. Automatyzacja polega i zawsze polegała na oszczędzaniu kosztów, a tym samym zwiększaniu zysków kapitalistycznej elity.

Kultura faszystowskiej Nowej Normalności zapewni również lukratywne korzyści dodatkowe dla poszczególnych sektorów biznesu, takich jak przemysł opakowaniowy, wyjaśniają Schwab i Malleret.

„Pandemia z pewnością zwiększy naszą koncentrację na higienie. Nowa obsesja na punkcie czystości pociągnie za sobą w szczególności tworzenie nowych form opakowań. Będziemy zachęcani, aby nie dotykać kupowanych przez nas produktów. Proste przyjemności, takie jak wąchanie melona lub wyciskanie owocu, nie będą mile widziane, a nawet staną się przeszłością". (120)

Autorzy opisują również coś, co brzmi bardzo jak technokratyczny program związany z zyskiem stojący za „dystansem społecznym", który był tak kluczowym elementem „resetu" Covida.

Piszą: „W takiej czy innej formie środki dystansowania społecznego i fizycznego prawdopodobnie utrzymają się po ustąpieniu samej pandemii, uzasadniając decyzję wielu firm z różnych branż o przyspieszeniu automatyzacji. 

Po pewnym czasie utrzymujące się obawy związane z bezrobociem technologicznym ustąpią, ponieważ społeczeństwa będą podkreślać potrzebę restrukturyzacji miejsca pracy w sposób minimalizujący bliski kontakt z ludźmi. 

Rzeczywiście, technologie automatyzacji są szczególnie dobrze przystosowane do świata, w którym ludzie nie mogą zbytnio się do siebie zbliżyć lub chcą ograniczyć swoje interakcje. Nasz utrzymujący się i być może trwały strach przed zarażeniem się wirusem (COVID-19 lub innym) przyspieszy więc nieustanny marsz automatyzacji, szczególnie w dziedzinach najbardziej podatnych na automatyzację". (121)

Jak wspomniano wcześniej, Schwab od dawna jest sfrustrowany tymi wszystkimi męczącymi regulacjami, które powstrzymują kapitalistów od zarabiania tyle pieniędzy, ile by chcieli, skupiając się na ekonomicznie nieistotnych kwestiach, takich jak bezpieczeństwo i dobrobyt istot ludzkich.

Ale – Hurra! – Kryzys Covid dostarczył doskonałej wymówki, by zlikwidować ogromne ilości tych przestarzałych przeszkód dla dobrobytu i wzrostu.

Jednym z obszarów, w którym porzuca się wścibską biurokrację, jest zdrowie. Dlaczego jakikolwiek prawomyślny interesariusz miałby sobie wyobrażać, że jakikolwiek szczególny obowiązek dbałości i staranności powinien mieć wpływ na rentowność tego konkretnego sektora biznesowego?

Schwab i Malleret z radością zauważają, że telemedycyna „znacznie skorzysta" z sytuacji zagrożenia Covid: „Konieczność rozwiązania problemu pandemii wszelkimi dostępnymi środkami (plus, podczas wybuchu, potrzeba ochrony pracowników służby zdrowia poprzez umożliwienie im pracy zdalnej) usunięto niektóre przeszkody regulacyjne i legislacyjne związane z przyjęciem telemedycyny". (122)

Rezygnacja z regulacji jest powszechnym zjawiskiem w ramach globalnego reżimu Nowej Normalności, jak mówią Schwab i Malleret:

„Do tej pory rządy często spowalniały tempo przyjmowania nowych technologii, długo zastanawiając się, jak powinny wyglądać najlepsze ramy regulacyjne, ale jak pokazuje teraz przykład telemedycyny i dostaw dronów, możliwe jest dramatyczne przyspieszenie wymuszone koniecznością. 

Podczas blokad nastąpiło quasi-globalne rozluźnienie przepisów, które wcześniej utrudniały postęp w dziedzinach, w których technologia była dostępna od lat, nagle nastąpiło, ponieważ nie było lepszego ani innego wyboru. To, co do niedawna było nie do pomyślenia, nagle stało się możliwe… Nowe przepisy pozostaną na swoim miejscu". (123)

Dodają: „Obecny imperatyw napędzania, bez względu na wszystko, »bezdotykowej gospodarki« i wynikająca z niej chęć regulatorów do jej przyspieszenia oznacza, że nie ma żadnych blokad". (124)

„Zakaz blokad". Nie popełnij błędu: jest to język przyjęty przez kapitalizm, gdy porzuca on swoje pozory liberalnej demokracji i przechodzi na tryb w pełni faszystowski.

Z prac Schwaba i Mallereta jasno wynika, że faszystowskie połączenie państwa i biznesu na korzyść tego drugiego stanowi podstawę ich wielkiego resetu.

Fenomenalne sumy pieniędzy zostały przelane z publicznej kasy do wybrzuszonych kieszeni 1% globalistów od samego początku kryzysu Covid, jak przyznają: „W kwietniu 2020 r., kiedy pandemia zaczęła ogarniać świat, rządy na całym świecie Globe ogłosiła programy stymulacyjne o wartości kilku bilionów dolarów, jakby osiem lub dziewięć planów Marshalla zostało wprowadzonych w życie niemal jednocześnie". (125)

Kontynuują: „COVID-19 przepisał wiele reguł gry między sektorem publicznym i prywatnym. (…) Dobroczynna (lub nie) większa ingerencja rządów w życie firm i prowadzenie ich działalności będzie zależeć od kraju i branży, dlatego przyjmie wiele różnych postaci". (126)

„Środki, które wydawałyby się niewyobrażalne przed pandemią, mogą stać się standardem na całym świecie, ponieważ rządy próbują zapobiec przekształceniu się recesji gospodarczej w katastrofalną depresję.

„Coraz częściej będą wzywane rządy do działania jako „płatnik ostatniej szansy", aby zapobiec lub powstrzymać falę masowych zwolnień i niszczenia przedsiębiorstw wywołanych przez pandemię. Wszystkie te zmiany zmieniają zasady „gry" polityki gospodarczej i monetarnej". (127)

Schwab i jego współautor z zadowoleniem przyjmują perspektywę wykorzystania zwiększonych uprawnień państwowych do wspierania spekulacji wielkiego biznesu.

Piszą: „Jedną z wielkich lekcji ostatnich pięciu stuleci w Europie i Ameryce jest to, że ostre kryzysy przyczyniają się do wzmocnienia potęgi państwa. Tak było zawsze i nie ma powodu, dla którego miałoby być inaczej z pandemią COVID-19". (128)

I dodają: „Patrząc w przyszłość, rządy najprawdopodobniej, ale z różnym natężeniem, uznają, że w najlepszym interesie społeczeństwa jest przepisanie niektórych reguł gry i trwałe zwiększenie ich roli". (129)

Pomysł przepisania reguł gry znów bardzo przypomina język faszystowski, podobnie jak oczywiście idea trwałego zwiększania roli państwa w pomocy sektorowi prywatnemu.

Rzeczywiście, warto porównać stanowisko Schwaba w tej sprawie ze stanowiskiem włoskiego faszystowskiego dyktatora Benito Mussoliniego, który zareagował na kryzys gospodarczy w 1931 r., uruchamiając specjalny organ ratunkowy, L'Istituto mobiliare italiano , aby pomóc przedsiębiorstwom.

Oświadczył, że jest to „środek energicznego napędzania włoskiej gospodarki w kierunku jej fazy korporacyjnej, czyli systemu, który zasadniczo szanuje własność prywatną i inicjatywę, ale wiąże je ściśle z państwem, które jako jedyne może je chronić, kontrolować i pielęgnować". . (130)

Podejrzenia o faszystowski charakter wielkiego resetu Schwaba potwierdzają oczywiście środki podjęte przez państwo policyjne na całym świecie w celu zapewnienia zgodności z „pilnymi" środkami Covid.

Zwykła brutalna siła, która nigdy nie leży głęboko pod powierzchnią systemu kapitalistycznego, staje się coraz bardziej widoczna, gdy wchodzi w fazę faszystowską i jest to bardzo widoczne w książce Schwaba i Mallereta.

Słowo „siła" pojawia się raz po raz w kontekście Covid-19. Czasami ma to miejsce w kontekście biznesowym, jak w przypadku stwierdzeń, że „COVID-19 zmusił wszystkie banki do przyspieszenia cyfrowej transformacji, która teraz trwa" lub że „mikro reset zmusi każdą firmę w każdej branży do eksperymentowania z nowymi sposoby prowadzenia działalności gospodarczej, pracy i działania". (131)

Ale czasami odnosi się to bezpośrednio do istot ludzkich lub „konsumentów", jak wolą myśleć o nas Schwab i jemu podobni.

„Podczas blokady wielu konsumentów wcześniej niechętnych do zbytniego polegania na aplikacjach i usługach cyfrowych zostało zmuszonych do zmiany swoich nawyków niemal z dnia na dzień: oglądanie filmów online zamiast chodzenia do kina, dostarczanie posiłków zamiast chodzenia do restauracji, rozmowy z przyjaciółmi zdalnie zamiast spotykać się z nimi na żywo, rozmawiać z kolegami na ekranie zamiast gawędzić przy ekspresie do kawy, ćwiczyć online zamiast chodzić na siłownię i tak dalej…

„Wiele zachowań technicznych, które byliśmy zmuszeni przyjąć podczas odosobnienia, stanie się bardziej naturalne dzięki znajomości. W miarę utrzymywania się dystansu społecznego i fizycznego, poleganie w większym stopniu na platformach cyfrowych do komunikowania się, pracy, szukania porady lub zamawiania czegoś stopniowo zyska grunt na wcześniej zakorzenionych nawykach". (132)

W faszystowskim systemie jednostkom nie daje się wyboru, czy chcą spełnić jego wymagania, czy nie, ponieważ Schwab i Malleret dość jasno mówią o tzw. nie chcą przekazywać własnych danych osobowych agencji rządowej monitorującej system; jeśli jakakolwiek osoba odmówi pobrania aplikacji (a tym samym zatajenia informacji o możliwej infekcji, ruchach i kontaktach), wszyscy odczują negatywne skutki". (133)

Uważają, że jest to kolejna wielka przewaga kryzysu Covid nad kryzysem środowiskowym, który mógł zostać wykorzystany do narzucenia ich Nowej Normalności: „Podczas pandemii większość obywateli będzie skłonna zgodzić się z koniecznością nałożenia środków przymusu, będą opierać się ograniczającym politykom w przypadku zagrożeń środowiskowych, w przypadku których dowody mogą być kwestionowane". (134)

Te „środki przymusu", z którymi wszyscy mamy się zgodzić, będą oczywiście obejmować niewyobrażalne poziomy faszystowskiego nadzoru nad naszym życiem, szczególnie w naszej roli jako niewolników najemnych.

Piszą Schwab i Malleret: „Korporacyjny ruch będzie zmierzał w kierunku większego nadzoru; na dobre lub na złe firmy będą obserwować, a czasem rejestrować, co robi ich siła robocza. Trend ten może przybierać różne formy, od pomiaru temperatury ciała za pomocą kamer termowizyjnych po monitorowanie za pomocą aplikacji, w jaki sposób pracownicy przestrzegają dystansu społecznego". (135)

Środki przymusu tego czy innego rodzaju mogą być również stosowane w celu zmuszenia ludzi do przyjęcia obecnie przygotowywanych szczepionek przeciw Covid.

Schwab jest głęboko związany z tym światem, będąc „ po imieniu " z Billem Gatesem i okrzyknięty przez Henry'ego McKinnella, prezesa i dyrektora generalnego firmy Pfizer Inc. .

Nic więc dziwnego, że wraz z Malleret upiera się, że „nie można przewidzieć pełnego powrotu do „normalności", zanim szczepionka będzie dostępna". (136)

Dodaje: „Następną przeszkodą jest polityczne wyzwanie zaszczepienia wystarczającej liczby ludzi na całym świecie (łącznie jesteśmy tak silni jak najsłabsze ogniwo) z wystarczająco wysokim wskaźnikiem zgodności pomimo wzrostu liczby antyszczepionkowców". (137)

„Antyszczepionkowcy" dołączają tym samym do listy zagrożeń dla jego projektu Schwaba, razem z protestującymi przeciwko globalizacji i antykapitalistycznym, Gilets Jaunes i wszystkimi zaangażowanymi w „konflikty klasowe", „społeczny opór" i „polityczny luz".

Większość światowej populacji została już wykluczona z procesów decyzyjnych z powodu braku demokracji, którą Schwab chce podkreślić poprzez swoją korporacyjną dominację interesariuszy, swoje „zwinne zarządzanie", swoje totalitarne „systemowe zarządzanie ludzką egzystencją".

Ale jak wyobraża sobie radzenie sobie z „mrocznym scenariuszem" ludzi powstających przeciwko jego wielkiemu nowonormalistycznemu resetowi i jego transhumanistycznej czwartej rewolucji przemysłowej?

Jaki stopień „siły" i „środków przymusu" byłby gotów zaakceptować, aby zapewnić nadejście swojej technokratycznej nowej ery?

Pytanie jest mrożące krew w żyłach, ale należy również pamiętać o historycznym przykładzie dwudziestowiecznego reżimu, w którym narodził się Schwab.

Nowa nazistowska norma Hitlera miała przetrwać tysiąc lat, ale rozbiła się o 988 lat przed celem.

Tylko dlatego, że Hitler powiedział z całą pewnością władzy, że jego Rzesza przetrwa tysiąclecie, nie oznacza to, że tak było.

Tylko dlatego, że Klaus Schwab i Thierry Malleret i ich przyjaciele mówią, że teraz wkraczamy w Czwartą Rewolucję Przemysłową i nasz świat zmieni się na zawsze, nie oznacza to, że tak jest.

Nie musimy akceptować ich Nowej Normalności. Nie musimy zgadzać się na ich podżeganie do strachu. Nie musimy brać ich szczepionek. Nie musimy pozwalać im wszczepiać nam smartfonów ani edytować naszego DNA. Nie musimy iść, z kagańcem i pokorą, prosto do ich transhumanistycznego piekła.

Możemy potępić ich kłamstwa! Ujawnij ich program! Odrzuć ich narrację! Odrzuć ich toksyczną ideologię! Oprzyj się ich faszyzmowi!

Klaus Schwab nie jest bogiem, ale człowiekiem. Tylko jeden starszy mężczyzna. A tych, z którymi pracuje, globalnej kapitalistycznej elity, jest niewielu. Ich cele nie są celami ogromnej większości ludzkości. 

Ich transhumanistyczna wizja jest odpychająca niemal dla wszystkich spoza ich małego kręgu i nie mają zgody na technokratyczną dyktaturę, którą próbują nam narzucić.

W końcu dlatego musieli dołożyć wszelkich starań, aby zmusić nas do tego pod fałszywą flagą walki z wirusem. Zrozumieli, że bez „nagłego" uzasadnienia nigdy nie zgodzimy się na ich wypaczony plan.

Boją się naszej potencjalnej mocy, ponieważ wiedzą, że jeśli wstaniemy, pokonamy ich. Możemy sprawić, że ich projekt się zawiesi, zanim jeszcze się zacznie.

Jesteśmy ludźmi, jesteśmy 99% i razem możemy odzyskać naszą wolność ze śmiercionośnych szczęk faszystowskiej machiny!

UWAGI

1. Klaus Schwab z Nicholasem Davisem, Shaping the Future of the Fourth Industrial Revolution: A Guide to Building a Better World (Genewa: WEF, 2018), e-book.
2. Klaus Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa (Genewa: WEF, 2016), e-book.
3. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
4. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
5. Tamże.
6. Tamże.
7. Tamże.
8. Tamże.
9. Tamże.
10. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
11. Tamże.
12. Tamże.
13. Tamże.
14. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
15. Szwaba,Czwarta rewolucja przemysłowa.
16. Tamże.
17. Tamże.
18. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
19. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
20. Tamże.
21. Tamże.
22. Tamże.
23. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
24. Tamże.
25. Tamże.
26. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
27. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
28. Tamże.
29. Tamże.
30. Tamże.
31. Tamże.
32. Tamże.
33. Tamże.
34. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
35. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
36. Tamże.
37. Tamże.
38. Tamże.
39. Tamże.
40. Tamże.
41. Tamże.
42. Tamże.
43. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
44. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
45. Tamże.
46. Tamże.
47. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
48. Tamże.
49. Tamże.
50. Kevin Warwick, I, Cyborg (Londyn: Century, 2002), s. 4. Zobacz także Paul Cudenec, Nature, Essence and Anarchy (Sussex: Winter Oak, 2016).
51. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
52. Tamże.
53. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
54. Tamże.
55. Tamże.
56. Klaus Schwab, Thierry Malleret, Covid-19: The Great Reset (Genewa: WEF, 2020), e-book. Wydanie 1.0.
57. Tamże.
58. Tamże.
59. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
60. Tamże.
61. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
62. Tamże.
63. Tamże.
64. Schwab, Malleret, Covid-19: Wielki Reset.
65. Tamże.
66. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
67. Szwaba,Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
68. Tamże.
69. Tamże.
70. Tamże.
71. Tamże.
72. Schwab, Malleret, Covid-19: Wielki Reset.
73. Tamże.
74. Tamże.
75. Tamże.
76. Tamże.
77. Tamże.
78. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
79. Tamże.
80. Schwab, Kształtowanie przyszłości czwartej rewolucji przemysłowej.
81. Tamże.
82. Tamże.
83. Tamże.
84. Tamże.
85. Tamże.
86. Tamże.
87. Tamże.
88. Tamże.
89. Tamże.
90. Schwab, Malleret, Covid-19: Wielki Reset.
91. Tamże.
92. Tamże.
93. Tamże.
94. Tamże.
95. Tamże.
96. Tamże.
97. Tamże.
98. Tamże.
99. Tamże.
100. Schwab, Czwarta rewolucja przemysłowa.
101. Tamże.
102. Schwab, Malleret, Covid-19: Wielki Reset.
103. Tamże.
104. Tamże.
105. Tamże.
108. Tamże.
107. Tamże.
108. Tamże.
109. Tamże.
110. Tamże.
111. Tamże.
112. Tamże.
113. Tamże.
114. Tamże.
115. Tamże.
116. Tamże.
117. Tamże.
118. Tamże.
119. Tamże.
120. Tamże.
121. Tamże.
122. Tamże.
123. Tamże.
124. Tamże.
125. Tamże.
126. Tamże.
127. Tamże.
128. Tamże.
129. Tamże.
130. Benito Mussolini, op.cit. Pierre Milza i Serge Berstein, Le fascisme italien 1919-1945 (Paryż: Editions de Seuil, 1980), s. 246.
131. Schwab, Malleret, Covid-19: Wielki Reset .
132. Tamże.
133. Tamże.
134. Tamże.
135. Tamże.
136. Tamże.
137. Tamże.