Powstanie faszyzmu w Nowej Zelandii rządzonej przez aktywistkę Ardern

Po I wojnie światowej faszyzm rozwinął się w Europie jako system polityczny i gospodarczy. Skrajny nacjonalizm, autorytaryzm i państwowa gospodarka to jej trzy główne cechy. Rzeczywiście, z ekonomicznego punktu widzenia faszyzm jest przede wszystkim ideologią lewicową, mającą więcej wspólnego z socjalizmem niż jakikolwiek konserwatywny system wolnorynkowy. 

Pamiętaj, że termin „nazista" oznaczał „narodowych socjalistów". Faszyzm został nazwany „trzecią drogą" przez nikogo innego jak Benito Mussoliniego, który określił go jako etatystyczną alternatywę dla socjalizmu i komunizmu.

„ Trzecia droga " to także termin używany przez lewicę w czasach nowożytnych, najbardziej znany przez Tony'ego Blaira , w którego biurze pracowała Jacinda Ardern , zdobywając polityczne szpice.

Zamiast prawdziwie kontrolować środki produkcji, państwo faszystowskie pozwala im pozostać w rękach osób prywatnych, a następnie określa, co mogą, a czego nie mogą robić tym „właścicielom" przedsiębiorstw. W rezultacie państwo zasadniczo wybiera zwycięzców i przegranych gospodarczych w oparciu o branże i jednostki, które faworyzuje.

Używając mojej definicji faszyzmu, odpowiedź Jacindy Ardern na pandemię COVID-19 była podręcznikowym przykładem praktycznego faszyzmu w pracy, ponieważ spełniają one co najmniej dwa z trzech warunków — pragnienie kontroli państwa nad gospodarką i skłonność do autorytaryzmu .

I wyraźnie widzimy to w rządzie Ardernistów, który coraz bardziej pogrąża się w faszyzmie. Jak inaczej można opisać ich konfiskatę zasobów wodnych i centralizację kontroli całego systemu opieki zdrowotnej ? Jak inaczej można opisać polaryzację społeczeństwa na dobre (zaszczepione) i złe (nieszczepione) wraz z ograniczeniami, z którymi firmy mogą sobie poradzić? 

Jak to nie faszystowskie, aby zniszczyć przemysł naftowy i gazowy, a następnie promować zawodne nowe zielone technologie, aby zastąpić niektóre z najbardziej wydajnych systemów energetycznych, jakie kiedykolwiek wynaleziono, systemami mniej wydajnymi?

Popierając „zieloną gospodarkę", ich zmowę z Big Tech w celu zduszenia wolności słowa, rosnącą kontrolę państwa nad mediami i ich drakońską politykę Covid, Arderniści ślinią się z powodu tego, co uważają za swoją złotą okazję do wybrania zwycięzców ekonomicznych i przegrani – zwycięzcami, oczywiście, są te przedsiębiorstwa i biznesmeni, którzy są najbardziej związani ze swoją lewicową ideologią. Powstanie obudzonych to wzrost kulturowego faszyzmu.

Być może najbardziej jaskrawym przykładem tego, jak Nowozelandczycy przyjęli swojego wewnętrznego faszystę, jest obserwowanie demonizacji nieszczepionych, pod wyraźnym poleceniem Jacindy Ardern, przez zaszczepionych. Naprawdę obrzydliwa postawa „my kontra oni ", która jest równie wszechobecna, co nie budująca w mediach społecznościowych.

Postawa ta jest również popierana przez współwinne i skompromitowane media głównego nurtu, które atakują ludzi za ich wybory zdrowotne i demonizują ludzi pro-choice jako religijnych maniaków lub antyszczepionkowców .

Podczas gdy premier i media uznały, że nieszczepieni są wrogiem ludu, w rzeczywistości to oni zajmują tę pozycję.

Innym wyraźnym wskaźnikiem działania faszyzmu jest oczywiste użycie demonizacji przez członków społeczeństwa przeciwko tym, których państwo określiło jako untermenschen , czyli nie-osoby, nieszczepione. Wspaniałą rzeczą w tej pandemii i mediach społecznościowych jest to, że możemy dokładnie zobaczyć typ ludzi, którzy umożliwiliby nazistom w latach 30. XX wieku. Niestety niektórzy z nich to nasi przyjaciele.

Ludzie, którzy normalnie sprzeciwialiby się rasizmowi lub nastrojom antygejowskim, głośno atakują ludzi, którzy po prostu dokonali innego wyboru zdrowotnego niż oni. W jakiś sposób uważają, że demonizowanie ludzi za dokonanie innego wyboru jest w porządku. 

Jednak nie wymagają, aby ludzie udowodnili, że nie mają HIV, zapalenia wątroby ani niezliczonych innych chorób zakaźnych. Z jakiegoś powodu pranie mózgu związane z Covid przejawia się teraz w całkowicie nielogicznym tworzeniu i egzekwowaniu zasad.

Niektórzy wzywają nawet do tworzenia obozów internowania dla niezaszczepionych lub statków izolacyjnych zakotwiczonych na morzu. Tak daleko zaszła Nowa Zelandia, coraz bardziej przypominająca Niemcy z lat 30. XX wieku, które zadziwiająco zapoznają się z każdym kolejnym krokiem ku totalitarnemu faszystowskiemu państwu, ku któremu maszeruje Jacinda Ardern.

Polityka pandemii ardernistów była wyraźnie i niezaprzeczalnie autorytarna, z przymusowymi i ciągłymi zamknięciami, mandatami masek, zamykaniem kościołów, ograniczaniem spotkań rodzinnych, przymusowymi nakazami szczepień i tworzeniem gułagu w Auckland.

W rzeczywistości środki te przekroczyły linię od czysto autorytarnych do faktycznie totalitarnych. Bądź świadkiem grzywien, aresztowań i wezwań sąsiadów i członków rodziny do wzajemnego wydalenia się – wszystkie warunki, których można się spodziewać w komunistycznej lub faszystowskiej dyktaturze, ale nie w Nowej Zelandii.

Rząd dosłownie pożyczył podręcznik prawie każdego totalitarnego przywódcy, od Adolfa Hitlera do Józefa Stalina, do Pol Pota w ujarzmianiu społeczeństwa Nowej Zelandii za pomocą strachu i podziału.

Media i Jacinda Ardern malują dziwaczny i nielogiczny obraz, w którym zaszczepieni są chronieni przed trudnym wirusem, ale muszą się obawiać, że nie są chronieni przed nieszczepionymi. I wierzy w to 70% Nowozelandczyków. Ale zostali przestraszeni przez bezduszny i obojętny rząd poza wszelką logiką i rozumem. Weźmy za przykład obecną epidemię Delta. Odnotowano tysiące przypadków, ale tylko dwa zgony, a te byli starzy i niezdrowi z wieloma współistniejącymi chorobami.

Z biegiem czasu matematyka na Covid nie pogarsza się. Ale rząd oraz współwinne i skorumpowane media zaszczepiły niesamowity strach.

Szanse na śmierć z Covid w Nowej Zelandii są mniejsze niż szansa na wygranie pierwszej ligi Lotto. Więcej osób wygrało pierwszą ligę w ciągu ostatnich 18 miesięcy niż zginęło z Covid.

Ale wracając do sedna tego artykułu, wszystko, co robią dyktatorzy, zawsze było „dla większego dobra", przynajmniej według nich – chociaż miliony wymordowane w wyniku ich „łagodnej" polityki w nazistowskich Niemczech, ZSRR, Chinach, Kambodża i Kuba mogą się nie zgodzić. Nieustannie mówi się nam, że te ograniczenia naszych wolności są „dla naszego zdrowia". Oni nie są. Służą do kontroli.

Polityka Ardern dotycząca pandemii jest ewidentnie faszystowska, ponieważ sprawuje rządową kontrolę nad naszą gospodarką, dekretując, które firmy mogą pozostać otwarte i na jak długo, które muszą zostać zamknięte, ilu klientom mogą obsłużyć i kiedy. Zasadniczo pod pozorem ochrony nas przed chorobą, której większość z nas nie zapadnie, a tym bardziej nie umiera, Ardern i jej niewybierani w wyborach biurokraci zajmujący się zdrowiem radośnie rozpatrują zwycięzców gospodarczych i przegranych, jednocześnie ustanawiając kontrole na granicach wewnętrznych i środki mające na celu dalsze kontrolować ludzi.

A kim są wielcy zwycięzcy loterii COVID-19 i nowego faszystowskiego państwa Ardern? 

Dlaczego, to te firmy, których liderzy jasno dali do zrozumienia, że ​​są całkowicie podporządkowane lewicowym rządom: Facebook, Twitter, Air NZ, duopol supermarketów, NZ Herald, Stuff, wszystkie inne media karmiące się i utrzymujące się z publicznych cycków. Tymczasem przegrani to wszyscy inni, którzy nie mają siły, by promować preferowaną politykę. Klasycznym tego przykładem była jednostronna dyrektywa rządowa w sprawie najmu komercyjnego , forsowana przez klientów korporacyjnych lobbysty ściśle związanego z kierownictwem Partii Pracy .

Trwałym dziedzictwem Jacindy Ardern jako premiera będzie premiera, która podzieliła naród. Lider, który stworzył najwięcej podziałów i największą dyskryminację w całej historii Nowej Zelandii.

To oczywiste, że jej hasło „Be Kind" było niczym więcej niż tylko grą. Pozorem, aby uśpić umysłowo słabiutkie osoby, które uwierzyły, że jej to zależy, podczas gdy ona odgrywała nieubłagany upadek w kierunku totalitaryzmu, którego doświadczamy. A większość Nowej Zelandii zachęca ją do bardziej drakońskich kontroli.

Ale jest nadzieja. Ludzie wstają i nie mówią nic więcej. Tysiące maszerują po ulicach.