77 lat temu Niemcy poddały się siłom alianckim, kończąc ostatecznie spustoszenia II wojny światowej.
Dziś, gdy świat obchodzi 77. rocznicę tego zwycięstwa, dlaczego nie pomyśleć bardzo poważnie o ostatecznym wygraniu tej wojny raz na zawsze?
Jeśli jesteś zdezorientowany tym stwierdzeniem, możesz usiąść i wziąć głęboki oddech, zanim zaczniesz czytać dalej. W ciągu następnych 12 minut prawdopodobnie odkryjesz niepokojący fakt, który może cię trochę przestraszyć: alianci tak naprawdę nigdy nie wygrali II wojny światowej…
Teraz proszę, nie zrozum mnie źle. Jestem dozgonnie wdzięczny za nieśmiertelne dusze, które oddały życie, aby zniszczyć faszystowską machinę w tych ponurych latach… ale faktem jest, że pewna rzecz nie została rozwiązana 9 maja 1945 r., co ma wiele wspólnego z powolne ponowne pojawianie się nowej formy faszyzmu w drugiej połowie XX wieku i ponowne niebezpieczeństwo globalnej dyktatury, przed którą ponownie stoi dziś świat.
Twierdzę, że tylko wtedy, gdy znajdziemy odwagę, by naprawdę spojrzeć na ten problem trzeźwym okiem, będziemy mogli naprawdę uhonorować naszych odważnych przodków, którzy poświęcili swoje życie, aby wywalczyć pokój dla swoich dzieci, wnuków i ludzkości więcej rozłożysto.
Brzydka prawda o II wojnie światowej
Przestanę teraz owijać w bawełnę i po prostu powiem: Adolf Hitler czy Benito Mussolini nigdy nie byli „swoimi ludźmi".
Maszyny, którymi kierowali, nigdy nie były w pełni pod ich suwerenną kontrolą, a finansowanie, którego używali jako paliwa w swoich wysiłkach na rzecz dominacji nad światem, nie pochodziło z banków Włoch czy Niemiec. Technologie, których używali w petrochemii, gumie i informatyce, nie pochodziły z Niemiec ani Włoch, a rządząca naukowa ideologia eugeniki, która doprowadziła do tak wielu okropności niemieckich praktyk oczyszczania rasowego, nigdy nie pochodziła z umysłów niemieckich myślicieli ani z niemieckich instytucji.
Gdyby nie potężna sieć finansistów i przemysłowców z lat 1920-1940 o nazwiskach takich jak Rockefeller, Warburg, Montague Norman, Osborn, Morgan, Harriman czy Dulles, to można śmiało powiedzieć, że faszyzm nigdy nie byłby możliwy jako „rozwiązanie" problemów ekonomicznych porządku po I wojnie światowej. Aby to udowodnić, weźmy dziwny przypadek Prescotta Busha jako użyteczny punkt wyjścia.
Patriarcha tej samej dynastii Bushów, która dała światu dwóch katastrofalnych amerykańskich prezydentów, zyskał sławę, finansując nazizm wraz ze swoimi partnerami biznesowymi Averellem Harrimenem i młodszym bratem Averella, E. Rolandem Harrimanem (ten ostatni miał zwerbować Prescotta do Skull and Bones, podczas gdy obaj studiowali na Yale).
Prescott, działając jako dyrektor Brown Brothers Harriman, nie tylko udzielał cennych pożyczek, aby utrzymać zbankrutowaną partię nazistowską podczas utraty poparcia przez Hitlera w 1932 r., kiedy ludność niemiecka wybrała na urząd kanclerza antyfaszystowskiego generała Kurta von nawet uznanego za winnego „handlu z wrogiem" jako dyrektor Union Banking Corporation w 1942 roku!
Zgadza się! Jedenaście miesięcy po przystąpieniu Ameryki do II wojny światowej rząd federalny naturalnie przeprowadził dochodzenie w sprawie wszystkich nazistowskich operacji bankowych w USA i zastanawiał się, dlaczego Prescott nadal kierował bankiem, który był tak głęboko powiązany z Bank voor Handel en Scheepvart Fritza Thyssena w Holandii.
Thyssen dla nieświadomych to niemiecki magnat przemysłowy znany z napisania książki „Zapłaciłem Hitlerowi". ("I Paid Hitler"). Sam bank był powiązany z niemieckim koncernem o nazwie Steel Works of the German Steel Trust, który kontrolował 50,8% surówki nazistowskich Niemiec, 41,4% blachy uniwersalnej, 38,5% stali ocynkowanej, 45,5% rur i 35% jego materiały wybuchowych. Na mocy rozporządzenia 248, rząd federalny Stanów Zjednoczonych przejął wszystkie nieruchomości Prescotta 22 października 1942 r. .
Koncern amerykańsko-niemiecki Steel był tylko małą częścią szerszej operacji, ponieważ Standard Oil Rockefellera stworzył nowy międzynarodowy kartel wraz z IG Farben (czwarta co do wielkości firma na świecie) w 1929 roku w ramach planu.
Owen Young był aktywem JP Morgan, który kierował General Electric i ustanowił niemiecki plan spłaty zadłużenia w 1928 roku, który dał początek Bankowi Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) i skonsolidował międzynarodowy kartel przemysłowców i finansistów w imieniu City of London i Wall Street.
W największym z tych karteli niemieckie operacje Henry'ego Forda połączyły się z IG Farben, Dupont Industries, brytyjską firmą Shell i Rockefeller's Standard Oil. Porozumienie kartelowe z 1928 r. umożliwiło również firmie Standard Oil przekazanie IG Farben wszystkich patentów i technologii wytwarzania benzyny syntetycznej z węgla, co umożliwiło Niemcom wzrost z produkcji zaledwie 300 000 ton naturalnej ropy naftowej w 1934 r. do niewiarygodnych 6,5 mln ton ton (85% całości) podczas II wojny światowej!
Gdyby ten transfer patentu/technologii nie miał miejsca,. ta nowoczesna wojna nigdy by się zdarzyła.
Dwa lata przed rozpoczęciem planu Younga JP Morgan już udzielił pożyczki w wysokości 100 milionów dolarów given a $100 millionów pożyczki nowo ustanowionemu faszystowskiemu reżimowi Mussoliniego we Włoszech - z królem Partii Demokratycznej Thomasem Lamontem w roli Prescotta Busha we włoskiej operacji Wall Street.
Nie tylko JP Morgan kochał korporacyjny faszyzm Mussoliniego, ale nad Il Duce umieszczającym Mussoliniego na okładce Time osiem razy w latach 1923-1943, jednocześnie niestrudzenie promując faszyzm jako „cudowne rozwiązanie gospodarcze dla Ameryki" (co zrobił również w swoich dwóch pozostałych magazynach Fortune i Life).
Wielu zdesperowanych Amerykanów, wciąż przeżywających traumę po długiej i bolesnej depresji zapoczątkowanej w 1929 roku, coraz bardziej akceptowało trującą ideę, że amerykański faszyzm położy im pożywienie na stole i w końcu pomoże im znaleźć pracę.
Kilka słów należy powiedzieć o Brown Brothers Harriman.
Sam nazistowski bank Busha był produktem wcześniejszej fuzji z 1931 r., która miała miejsce między rodzinnym bankiem Montagu Normana (Brown Brothers) a Harriman, Bush and Co. Montague Norman był prezesem Banku Anglii od 1920 do 1944 r., przywódcą Anglo - German Fellowship Trust i kontrolerem niemieckiego Hjalmara Schachta (prezesa Banku Rzeszy w latach 1923-1930 i ministra gospodarki w latach 1934-1937). Norman był także głównym kontrolerem Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) od jego powstania w 1930 roku przez całą II wojnę światową.
Bank Centralny Banków CentralnychChociaż BIS został ustanowiony w ramach Planu Younga i nominalnie kierowany przez Schachta jako mechanizm spłaty długów z czasów I wojny światowej, szwajcarski „Bank Centralny Banków Centralnych" był kluczowym mechanizmem dla międzynarodowych finansistów do finansowania nazistowskiej machiny.
Fakt, że BIS znajdował się pod całkowitą kontrolą Montagu Normana, został ujawniony przez holenderskiego bankiera centralnego Johana Beyena, który powiedział : „Prestiż Normana był przytłaczający. Jako apostoł współpracy banków centralnych uczynił z bankiera centralnego coś w rodzaju arcykapłana religii monetarnej. BIS był w rzeczywistości jego dziełem.
Członkami założycielami Rady były prywatne banki centralne Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Włoch i Belgii oraz koteria 3 prywatnych banków amerykańskich (JP Morgan, First National z Chicago i First National z Nowego Jorku). Trzy amerykańskie banki połączyły się po wojnie i są dziś znane jako Citigroup i JP Morgan Chase.
W swojej konstytucji założycielskiej BIS, jego dyrektorzy i personel otrzymali immunitet od wszelkich suwerennych praw krajowych, a nawet władze w Szwajcarii nie miały pozwolenia na wejście na jego teren.
Ta historia została mocno przedstawiona w książce Tower of Basel: The Shadowy History of the Secret Bank that Runs the World z 2013 roku.
Słowo o eugenice
Wsparcie nazistów w okresie poprzedzającym II wojnę światową i podczas jej trwania nie skończyło się na finansach i potędze przemysłowej, ale rozszerzyło się na dominującą ideologię naukową III Rzeszy: eugenikę (znaną również jako nauka o darwinizmie społecznym, rozwinięta przez współpracownika X Club Thomasa Huxleya Herbert Spencer i kuzyn Darwina sir Francis Galton dziesiątki lat wcześniej).
W 1932 roku Nowy Jork był gospodarzem Trzeciej Konferencji Eugenicznej, współsponsorowanej przez Williama Drapera Jr (bankiera JP Morgan, szefa General Motors i czołową postać Dillon Read i spółki) oraz rodzinę Harrimanów. Konferencja ta zgromadziła czołowych eugeników z całego świata, którzy przybyli, aby studiować skuteczne stosowanie praw eugenicznych w Ameryce, które rozpoczęło się w 1907 roku pod entuzjastycznym patronatem Theodore'a Roosevelta.
Przemawiając na konferencji, czołowy brytyjski faszysta Fairfield Osborn powiedział, że eugenika:
„pomaga i zachęca do przetrwania i rozmnażania najlepiej przystosowanych; pośrednio powstrzymałoby to i zniechęciło do mnożenia niedopasowanych. Jeśli chodzi o to drugie, w samych Stanach Zjednoczonych powszechnie uznaje się, że są miliony ludzi, którzy działają jak niewody lub kotwice na postępach statku państwowego…
brytyjski faszysta Fairfield Osborn
Podczas gdy niektórzy wysoce kompetentni ludzie są bezrobotni, masa bezrobocia jest wśród mniej kompetentnych, którzy są najpierw wybierani do zawieszenia, podczas gdy nieliczni wysoce kompetentni ludzie są zatrzymywani, ponieważ są nadal niezbędni. W naturze te mniej przystosowane osobniki stopniowo znikałyby, ale w cywilizacji trzymamy je w społeczności w nadziei, że w pogodniejszych czasach wszyscy znajdą zatrudnienie."
Ciemne dni wielkiego kryzysu były dobrymi latami dla bigoterii i ignorancji, ponieważ prawa eugeniczne zostały zastosowane w dwóch kanadyjskich prowincjach szeroko rozprzestrzeniły się w Europie i Ameryce, a 30 stanów USA zastosowało prawa eugeniczne 30 U.S. w celu sterylizacji niezdolnych.
Fundacja Rockefellera zaczęła finansować niemiecką eugenikę, a w szczególności wschodzącą gwiazdę doskonalenia człowieka, Josepha Mengele.
Nazistowski potwór Frankenstein zostaje urwany. Opisując swoje spotkanie z Hitlerem 29 stycznia 1935 r., Kontroler Okrągłego Stołu Lord Lothian zacytował wizję Führera dotyczącą aryjskiego współkierowania Nowym Porządkiem Świata, mówiąc:
„Niemcy, Anglia, Francja, Włochy, Ameryka i Skandynawia… powinny dojść do porozumienia, na mocy którego uniemożliwią swoim obywatelom pomoc w uprzemysłowieniu krajów takich jak Chiny i Indie. Samobójstwem jest promowanie zakładania w rolniczych krajach Azji przemysłu wytwórczego"
Lord Lothian
Chociaż oczywiste jest, że można powiedzieć o wiele więcej na ten temat, machina faszystowska nie zachowywała się w pełni tak, jak życzyli sobie dr Frankensteinowie w Londynie, ponieważ Hitler zaczął zdawać sobie sprawę, że jego potężna machina wojskowa dała Niemcom moc kierowania Nowym Światowego Porządku, zamiast grać drugie skrzypce jako zwykli egzekutorzy w imieniu swoich anglosaskich panów w Wielkiej Brytanii.
Podczas gdy wielu oligarchów z Londynu i Wall Street było gotowych dostosować się do nowej rzeczywistości, podjęto decyzję o przerwaniu planu i próbie walki innego dnia.
Aby to osiągnąć, sfabrykowano skandal, aby usprawiedliwić abdykację pro-nazistowskiego króla Edwarda VIII pro-Nazi King Edward VIII w 1936 r., a pobłażliwego premiera Neville'a Chamberlaina zastąpił Winston Churchill w 1940 r.
Podczas gdy Sir Winston był przez całe życie rasistą, eugenikiem, a nawet wielbicielem Mussoliniego, był przede wszystkim pobożnym brytyjskim imperialistą i jako taki walczyłby zaciekle, aby ocalić prestiż Imperium, gdyby był zagrożony. Co zrobił.
Faszyści kontra Franklin Roosevelt
W samej Ameryce profaszystowski establishment z Wall Street przegrywał wojnę, która rozpoczęła się w dniu, w którym w 1932 1933 wybrano antyfaszystowskiego prezydenta Franklina Roosevelta. udaremnionym przez patriotycznego generała Smedleya Butlera.
Co gorsza, ich wysiłki, by trzymać Amerykę z dala od wojny w nadziei na współprowadzenie Nowego Porządku Świata wraz z Niemcami, Francją i Włochami, również się rozpadały. Jak opisałem w moim ostatnim artykule Jak zmiażdżyć dyktaturę bankierów, W latach 1933-1939, FDR narzucił gruntowne reformy sektorowi bankowemu, udaremnił poważną próbę stworzenia globalnej dyktatury bankierów pod rządami Banku Rozrachunków Międzynarodowych i zmobilizował szerokie ożywienie w ramach Nowego Ładu.
Do 1941 roku japoński atak na Pearl Harbor spolaryzował amerykańską psychikę tak głęboko, że sprzeciw wobec przystąpienia Ameryki do II wojny światowej, tak jak robiła to dotychczas Amerykańska Liga Wolności z Wall Street, stał się politycznym samobójstwem.
Korporacjonistyczne organizacje z Wall Street zostały wezwane przez Roosevelta podczas potężnego przemówienia w 1938 r. 1938, kiedy prezydent przypomniał Kongresowi prawdziwą naturę faszyzmu:
„Pierwsza prawda jest taka, że wolność demokracji nie jest bezpieczna, jeśli ludzie tolerują wzrost prywatnej władzy do punktu, w którym staje się ona silniejsza niż samo państwo demokratyczne. To w swej istocie jest faszyzm – posiadanie rządu przez jednostkę, grupę lub jakąkolwiek inną kontrolującą prywatną siłę…
Prezydent USA Roosewelt
Wśród nas dzisiaj rośnie koncentracja władzy prywatnej, która nie ma sobie równych w historii. Ta koncentracja poważnie osłabia efektywność ekonomiczną prywatnej przedsiębiorczości jako sposobu zapewniania zatrudnienia dla siły roboczej i kapitału oraz jako sposobu na zapewnienie bardziej sprawiedliwego podziału dochodów i zarobków wśród całego narodu".
Podczas gdy przystąpienie Ameryki do II wojny światowej okazało się decydującym czynnikiem w zniszczeniu faszystowskiej machiny, marzenie Franklina Roosevelta, Henry'ego Wallace'a i wielu najbliższych sojuszników Roosevelta w Ameryce, Kanadzie, Europie, Chinach i Rosji o świecie rządzonym przez wielkoskalowy rozwój, a korzystna dla wszystkich współpraca nie doszła do skutku.
Chociaż sojusznik Roosevelta, Harry Dexter White, prowadził walkę o zamknięcie Banku Rozrachunków Międzynarodowych podczas konferencji w Bretton Woods w lipcu 1944 r., uchwały White'a dotyczące rozwiązania BIS i audytu jego ksiąg nigdy nie zostały wprowadzone w życie.
Podczas gdy White, który miał zostać pierwszym szefem MFW, bronił programu Roosevelta mającego na celu stworzenie nowego, antyimperialnego systemu finansowego, przywódca Towarzystwa Fabiańskiego Fabian Society i oddany eugenik John Maynard Keynes bronił Banku i zamiast tego naciskał na przedefiniowanie powojennego system wokół jednej światowej waluty zwanej Bancor, kontrolowanej przez Bank of England i BIS.
Faszystowskie odrodzenie w powojennym świecie
Pod koniec 1945 roku doktryna Trumana anglo-amerykańskie „specjalne stosunki" zastąpiły antykolonialną wizję Roosevelta, podczas gdy antykomunistyczne polowanie na czarownice zmieniło Amerykę w faszystowskie państwo policyjne pod obserwacją FBI. Wszyscy życzliwi Rosji byli celem zniszczenia i jako pierwsi poczuli, że celem byli bliscy sojusznicy Roosevelta, Henry Wallace i Harry Dexter White, których śmierć w 1948 r. podczas kampanii prezydenckiej Wallace'a położyła kres antykolonialistom kierującym MFW.
W dziesięcioleciach po drugiej wojnie światowej ci sami finansiści, którzy sprowadzili światowy faszyzm, od razu wrócili do pracy przy infiltracji instytucji Roosevelta z Bretton Woods, takich jak MFW i Bank Światowy, zmieniając je z narzędzi rozwoju w narzędzia zniewolenia. Proces ten został w pełni ujawniony w książce Johna Perkinsa: Confessions of an Economic hitu z 2004r..
Europejskie domy bankowe, reprezentujące dawną szlachtę imperium, bezkarnie kontynuowały podbój Zachodu. Do 1971 roku, człowiek, którego Perkins zdemaskował jako głównego zabójcę gospodarczego, George'a Schultza, zorganizował usunięcie dolara amerykańskiego z rezerwami złota, dyrektora systemu stałego kursu walutowego Biura Zarządzania Budżetem, a w tym samym roku została utworzona Grupa banków Rotszylda Inter-Alpha , aby zapoczątkować nową erę globalizacji.
Ten płynny kurs dolara z 1971 roku zapoczątkował nowy paradygmat konsumpcjonizmu, postindustrializmu i deregulacji, który przekształcił niegdyś produktywne narody zachodnie w spekulacyjne koszyki „postprawdy", przekonane, że zasady kasyn, bańki i wiatraki są substytutami agroprzemysłowych praktyki gospodarczych.
A więc w 2022 roku świętujemy zwycięstwo nad faszyzmem.
Dzieci i wnuki tych bohaterów z 1945 roku są teraz przywiązane do największego załamania finansowego w historii z 1,5 biliarda dolarów fikcyjnego kapitału gotowego eksplodować w ramach nowej globalnej hiperinflacji, podobnej do tej, która zniszczyła Weimar w 1923 roku, ale tym razem Bank Rozrachunków Międzynarodowych, który powinien był zostać rozwiązany w 1945 r., dziś kontroluje Radę Stabilności Finansowej, a tym samym reguluje światowy handel instrumentami pochodnymi, który stał się bronią masowego rażenia, która została uruchomiona w celu wyzwolenia na świecie większego chaosu, niż Hitler mógł sobie kiedykolwiek wymarzyć .,
Ratunkiem jest dziś to, że antyfaszystowski duch Franklina Roosevelta jest żywy w postaci współczesnych antyimperialistów Władimira Putina, Xi Jinpinga i rosnącej liczby narodów zjednoczonych pod parasolem Nowego Ładu XXI wieku, nadszedł miano „Inicjatywy Pasa i Szlaku" (Belt and Road Initiative").
A zatem nadal istnieje szansa na podjęcie działań nadzwyczajnych potrzebnych w momencie kryzysu egzystencjalnego i ostateczne osiągnięcie tego, co zawsze zamierzał FDR: wygranie II wojny światowej..
Interesujące, prawda?Czy szukałaś/eś poza mass media informacji jak "elity" chcą przejąć kontrolę nad ludźmi?
Czy nigdy nie zastanawiałaś/eś się dlaczego cały świat jest opanowany przez banki?
Czy opierasz swoje wnioski w oparciu o fakty i dogłębną analizę, ciągle poszukując nowych informacji?